W związku z ukazaniem się w Głosie Katolickim nr 45 (180) z 5 listopada br. artykułów Z Bożego nadania i Non possumus uważam za słuszne przedstawienie następujących spostrzeżeń.

Wydarzenia biblijne Starego i Nowego Testamentu miały miejsce w konkretnej rzeczywistości historycznej i geograficznej - na Ziemi, którą dziś nazywamy Świętą. Dlatego też poznanie tamtej historii ułatwia głębsze zrozumienie przekazu biblijnego. Prawidłowa interpretacja tekstów Pisma Świętego wymaga więc dokładnego i pełnego studium języka, kultury i historii. Wydarzenia Nowego Testamentu są realizacją zapowiedzi Starego i tylko takie rozumienie tej księgi jako całości jest zgodne z nauką Kościoła. Łatwo można ulec pokusie indywidualnej interpretacji wybranych wybiórczo tekstów Starego lub Nowego Testamentu według naszych własnych potrzeb, w stosunku do aktualnej sytuacji społecznej lub politycznej. Ta droga łatwo prowadzi do pogłębiania już istniejących konfliktów, gdyż wtedy teksty Pisma Świętego stają się przedmiotem manipulacji - nie są traktowane jako źródło poznania, lecz jako środek do własnych celów.

Obecna sytuacja społeczno-polityczna w Ziemi Świętej jest wyjątkowo trudna. Pielgrzymka Papieża Jana Pawła II w marcu br. jest dla nas nauką i przykładem. Ojciec Święty przede wszystkim zaprasza do modlitwy - o pokój, jedność i wzajemne zrozumienie. Postawa Papieża pełna jest szacunku dla odrębności kultur i religii. Spotkania z nim budują jedność, gaszą konflikty, budzą nadzieję. Jan Paweł II swoją naukę mocno opiera na prawdzie i sprawiedliwości - nie unika trudnych faktów z przeszłości, ale wzywa do odpowiedzialności i rozwagi w rozwiązywaniu każdego problemu. Ojciec Święty spotyka się z wieloma organizacjami i społecznościami bez względu na ich narodowość. Wzywa odpowiedzialnych - rządzących krajami do sprawiedliwego podziału dóbr i zapewnienia wszystkim godnych warunków do życia. Jedynie taka postawa jest realizacją przykazania miłości Boga i bliźniego, miłości, która "cierpliwa jest (...) nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego, nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą" (1 Kor 13, 4-6).

Losy Ziemi Świętej nie mogą być nam obojętne. Ta ziemia jest bliska wszystkim wierzącym w Boga Jedynego. Ale nie wolno posługiwać się Pismem Świętym w celu wywołania lub utrwalenia konfliktów, nie wolno interpretować tekstów biblijnych w celu uzasadnienia wybranych, współczesnych poglądów politycznych, nie wolno również stronniczo przedstawiać współczesne wydarzenia w celu wywołania zamieszania i niezdrowych emocji.

Świadectwo Ojca Świętego to również zaproszenie do bliższego zapoznania się z tymi zagadnieniami, do spójnego pogłębiania wiedzy i wiary, do owocnej lektury Pisma Świętego, a przede wszystkim do modlitwy: "Proście o pokój dla Jeruzalem, niech zażywają pokoju ci, którzy ciebie miłują!" (Ps 122, 6).