W archikatedrze białostockiej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 18 października br. odbyła się uroczysta premiera muzyczno-poetyckiej opowieści, nawiązującej do cudu eucharystycznego w Sokółce, który miał miejsce przed pięcioma laty w miejscowym kościele parafialnym pw. św. Antoniego. Twórcami „Kantaty Przemienienia” są: 21-letni Jakub Milewski, który skomponował muzykę, oraz poeta Jerzy Binkowski, autor libretta. Głównym pomysłodawcą koncertu był kanclerz Kurii białostockiej ks. prał. dr Andrzej Kakareko. Podczas premiery białostocka archikatedra była wypełniona po brzegi. Wśród dostojnych gości obecny był m.in. metropolita białostocki abp prof. dr hab. Edward Ozorowski. W przedsięwzięciu wzięło udział blisko 80 osób: Orkiestra Symfoniczna z białostockiego Uniwersytetu Muzycznego, Chór Politechniki Białostockiej oraz czworo solistów: Jakub Jurzyk, Sylwia Banasik, Martyna Ciok i Wiktor Korszla. Całość poprowadzili dyrygent Jakub Milewski oraz Jerzy Binkowski, który między poszczególnymi utworami opowiadał o współczesnym człowieku, jego dylematach, poszukiwaniach, a także stawiał pytania, które miały na celu zaprosić do pogłębienia więzi z Bogiem. Kompozycja jest przepiękną próbą zobrazowania kondycji współczesnego człowieka, który często jest zagubiony na drogach swojego życia. Ponadgodzinny koncert w nastrojowo oświetlonej świątyni wprowadził słuchaczy w przestrzeń doświadczenia Boga poprzez piękno wybrzmiewające z poszczególnych utworów muzycznych, które stanowiły swoistą opowieść o doświadczeniu Boga w życiu twórców kantaty. Bez wątpienia dzięki geniuszowi autorów kantaty i jej wykonawców oraz odpowiedniej aranżacji wizualnej Pan Bóg dotykał serca zebranych, poruszonych wrażliwością artystów. Kantata, która jest swoistym wyjściem do współczesnego człowieka, może być także drogą dotarcia do człowieka niewierzącego. W dokumencie końcowym Zgromadzenia Ogólnego Papieskiej Rady ds. Kultury z 2006 r. czytamy bowiem, że owa „droga piękna” („via pulchritudinis”), wychodząc od prostego doświadczenia spotkania z pięknem, które wzbudza podziw i otwiera drogę do poszukiwania Piękna Świętości Wcielonej, prowadzi do źródła wszelkiego piękna, jakim jest Bóg. A o. prof. dr hab. Witold Kawecki zauważa: „Piękno jest prostą drogą do osiągnięcia prawdy i dobra; piękno nawet bardziej niż dobro i prawda może wyrażać rzeczywistość w jej perfekcyjnej formie”. Wyrazem słuszności tej tezy okazała się reakcja zebranych w katedrze. Twórcy zostali nagrodzeni owacjami na stojąco i aż trzykrotnie wychodzili na bis, zaspokajając pragnienie piękna zebranych w świątyni gości.