Podczas tegorocznego Tygodnia Misyjnego będą szczególnie przypominane słowa Pawła VI na temat konieczności wsparcia misji. Wkrótce beatyfikowany papież pragnął, aby Dzień Misyjny był obchodzony wszędzie, we wszystkich diecezjach, parafiach, rodzinach zakonnych, we wszystkich stowarzyszeniach katolickich, „jak również we wszystkich rodzących się wspólnotach chrześcijańskich na terenach misyjnych”, co podkreślił w orędziu na Światowy Dzień Misyjny w 1967 r.

Ofiary składane na tacę w ten dzień (zwany też Polsce Niedzielą Misyjną) we wszystkich parafiach świata, również tych najbiedniejszych, tworzą fundusz solidarności Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary (PDRW). Dzięki tym środkom w krajach misyjnych prowadzona jest działalność ewangelizacyjna, kształceni są katechiści, misjonarze wspierają ubogich, powstają nowe placówki misyjne, budowane i remontowane są kościoły, kaplice, czy domy zakonne.

W latach 2011-2014 Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary w Polsce przekazało na pomoc misjom ok. 13,5 mln zł, w tym w 2014 r. – ok. 3,7 mln zł. Środki zostały przekazane na realizację projektów misyjnych w siedmiu krajach – Nigerii, Sudanie, Tanzanii, Bangladeszu, Kirgistanie, Turkmenistanie i Uzbekistanie.

„Kraje te borykają się najczęściej z problemami materialnymi i natury politycznej, a Kościół w nich jest jeszcze słabo uformowany” – stwierdził ks. Maciej Będziński, sekretarz krajowy PDRW. Jak dodał, przekazywana pomoc ma charakter nie doraźny, ale długofalowy. – To nie jest jednorazowy, realizowany w jednym roku projekt, może on trwać dwa, trzy lata. Utrzymujemy kontakt z diecezjami i parafiami, którym pomagamy, a one informują nas o postępie prac – powiedział ks. Będziński.

Pomoc materialna to przede wszystkim tzw. subwencje zwyczajne, czyli środki pozostające do dyspozycji biskupa miejsca. Są one najczęściej przeznaczane na bieżące potrzeby diecezji. Inną formą wsparcia są fundusze na formację i szkolenia katechistów. Wreszcie chodzi o projekty specjalne, dotyczące najczęściej budowy i remontów kościołów i kaplic, domów formacyjnych dla duchowieństwa, domów zakonnych i nowicjatów. To także tzw. projekty Signis, czyli forma dofinansowania zakupu środków multimedialnych dla posługi duszpasterskiej, kursów dla prowadzących ewangelizację poprzez środki audiowizualne, nauki tworzenia filmów i audycji ewangelizacyjnych, wyposażenia w sprzęt rozgłośni i studiów TV.

O sytuacji Kościoła i misjonarzy w Tanzanii opowiedziała podczas konferencji s. Anafrida Biro ze zgromadzenia Sióstr Białych. Jak podkreśliła, Kościół w Tanzanii jest młody, ale „rośnie i rozwija się”. To z tego kraju pochodził pierwszy afrykański kardynał. Już w latach 90. każda z 25 tamtejszych diecezji miała biskupa, który pochodził z tego kraju. Kościół w Tanzanii ewangelizuje się szczególnie poprzez katolickie ruchy, małe wspólnoty chrześcijańskie i dziecięce chóry. I to właśnie dzieci, co – jak mówiła s. Biro – trudno sobie wyobrazić, najczęściej ewangelizują pozostałych Tanzańczyków.

„Powołania kapłańskie i zakonne rosną, i krok po kroku Tanzania także odpowiada na potrzeby misyjne nawet poza nią” – dodała s. Anafrida Biro.

Podczas konferencji wielokrotnie dziękowano za wsparcie misji, nie tylko w Niedzielę Misyjną, ale często przez cały rok. To dzięki tym, którzy angażują się w przeżycie Tygodnia Misyjnego i w pomoc misjom przez cały rok, możemy służyć i doświadczać radości pomocy i solidarności z Kościołem misyjnym – podkreślił ks. Będziński.

W orędziu na Światowy Dzień Misyjny papież Franciszek podkreśla, że jest to uprzywilejowany moment, w którym „wierni z różnych kontynentów angażują się poprzez modlitwy i konkretne gesty solidarności we wspieranie młodych Kościołów na terenach misyjnych”. Papież nazywa ten dzień „świętem łaski i radości”. Jak wyjaśnia, Duch Święty daje mądrość i męstwo tym, którzy otwierają się na Jego działanie. Z kolei świadomość, że Chrystus wspiera dzieło misyjne i mu towarzyszy, wypełnia serca głoszących Dobrą Nowinę radością.

W 90 krajach na całym świecie pracuje 2065 polskich misjonarzy. Najwięcej w Brazylii, Kamerunie, Zambii i na Madagaskarze.