Reklama

Wiadomości

Adoptowane dziecko, przygarnięty pies

fotolia.com

Mówienie o „adopcji” w odniesieniu do zwierząt wypacza prawdę o relacjach międzyludzkich, gdyż pozbawia ich wyjątkowości, która wynika z właściwej jedynie człowiekowi zdolności do budowania więzi w oparciu o świadomie przyjmowaną i dobrowolnie odwzajemnioną miłość

Zwykle podmiana znaczenia danych słów czy inne manipulacje językowe są świadomie zaprogramowanym narzędziem inżynierii społecznej, która służy określonej ideologii czy określonym interesom danej grupy społecznej. Bywa jednak i tak, że zmiana znaczenia danego słowa nie wynika z przewrotności, lecz raczej z czyjejś naiwności, z mody czy z nieprecyzyjnie zdefiniowanej wrażliwości, która w pierwszej chwili może wręcz wzruszać, lecz w dłuższej perspektywie przynosi negatywne konsekwencje i prowadzi do cierpienia określonych osób czy całych grup społecznych. Przykładem takiej właśnie sytuacji jest coraz częstsze mówienie o adopcji w odniesieniu do zwierząt. Coraz więcej osób mówi o tym, że „adoptowało” psa, kota czy jakieś inne zwierzę. Po wpisaniu słowa „adopcja” w wyszukiwarkę internetową na pierwszym miejscu pojawiają się wyczerpujące informacje dotyczące adopcji psa, o kolejne miejsca porzucone dzieci dalej muszą rywalizować z bardzo przecież biednymi pupilami.

Używanie terminu „adopcja” w odniesieniu do zwierząt niepokoi mnie z dwóch, przynajmniej, powodów. Po pierwsze – sugeruje, że między ludźmi, którzy przygarniają jakieś zwierzę, a tym zwierzęciem powstaje podobna relacja jak między rodzicami a adoptowanymi przez nich dziećmi. Jest to oczywiste wprowadzanie w błąd, gdyż adopcja dzieci opiera się na miłości, natomiast przygarnianie zwierząt i opieka nad nimi wynika z wrażliwości i dobrej woli, ale nie z miłości. Kochać można tylko ludzi. I jedynie ludzie są w stanie świadomie i dobrowolnie odpowiedzieć miłością na miłość. Gotowa jestem na taki argument ataku, że to nie ludzie – egoistyczni, zapatrzeni w siebie, okrutni – potrafią kochać prawdziwie i szczerze, ale właśnie zwierzęta, które nigdy, nawet zranione przez swojego pana, nie odpuszczają w miłości. Tylko że to, co „obrońca” zwierząt nazywa miłością, ja określam mianem instynktu przywiązania. Zwierzęta nie działają w oparciu o świadomą i dobrowolną decyzję, ludzie – tak. Bywa tak, że ten, kto „przekreślił” relacje z ludźmi na rzecz „uczłowieczonego” związku ze zwierzętami, na którymś etapie swojego życia sam został mocno zraniony lub jest bardzo samotny i próbuje tę pustkę zastąpić kontaktem ze zwierzętami.

Reklama

Mówienie o „adopcji” w odniesieniu do zwierząt wypacza prawdę o relacjach międzyludzkich, gdyż pozbawia ich wyjątkowości, która wynika z właściwej jedynie człowiekowi zdolności do budowania więzi w oparciu o świadomie przyjmowaną i dobrowolnie odwzajemnioną miłość. W konsekwencji coraz więcej jest pośród nas osób, które „kochają” zwierzęta, lecz nie przejmują się losem ludzi. Klasycznym przykładem są środowiska lewicowe, które ze słusznym oburzeniem opisują przypadki znęcania się nad zwierzętami, lecz zupełnie nie przejmują się cierpieniem ludzi, zwłaszcza tych najsłabszych, którzy sami nie są w stanie się obronić. Posłanka Joanna Senyszyn jest w stanie przykuć się łańcuchem do budy, bo ma nadzieję na poprawę warunków bytowania psów na wsi, a jednocześnie uważa, że „okna życia”, czyli miejsca, w których matka może zostawić anonimowo noworodka, są niepotrzebne. Posłanka sądzi, że bardziej przydałyby się okna do ratowania małych psów. Okna życia uczą wrażliwości na człowieka, ale taka wrażliwość w środowiskach lewicowych jest „niepoprawna” politycznie.

Używanie terminu „adopcja” w odniesieniu do zwierząt nie tylko neguje wyjątkowość relacji międzyludzkich, opartych na świadomości, wolności i miłości. Prowadzi także do dotkliwego cierpienia adoptowanych dzieci. Nie trzeba wyjątkowej empatii, by wczuć się w to, co przeżywają dzieci, gdy słyszą, że nie tylko one zostały adoptowane, lecz że adoptować można również zwierzęta. Nawet te dzieci, które bardzo lubią zwierzęta i są bardzo wrażliwe na ich los, chcą mieć pewność, że istnieje jasno określona i radykalna różnica między ich pozycją a pozycją psa czy kota. Żadne dziecko nie chce, by relacja dorosłych do tegoż dziecka oraz relacja tychże dorosłych do jakiegoś zwierzęcia była określana tym samym słowem, chociaż wiem, że nie wszystkie adoptowane dzieci mają odwagę mówić o tym wprost. To zadanie nas, dorosłych. Mamy prawo i obowiązek walczyć o godność naszych dzieci. Myślę, że i dzieci, które są kochane przez swoich biologicznych rodziców, mogą czuć się zagubione w świecie, w którym dorośli tym samym słowem określają relację do dziecka, co relację do zwierząt.

Chciałabym, żeby nasze społeczeństwo nie traktowało adopcji jako aktu miłosierdzia dorosłych. Chciałabym, żeby adopcja nie była traktowana jako wybór drugiej szansy. Chciałabym, żeby dorośli mieli przekonanie, że adopcja jest najpiękniejszym spotkaniem ze „swoim” dzieckiem, ze spełnioną tęsknotą, z miłością, która z całych sił będzie odwzajemniona, gdy poczuje się pewniej i gdy nabierze przekonania, że jest wyjątkowa, bo świadoma i nieodwołalna.

Od Redakcji: Temat adopcji będzie kontynuowany.

2016-09-28 08:34

[ TEMATY ]

Wybrane dla Ciebie

Reakcje na wypowiedź Dolce i Gabbana o homoadopcjach

scalleja / Foter / CC BY-SA

Ludzie, którzy jako dzieci byli wychowywani przez pary homoseksualne dziękują parze włoskich projektantów mody Dolce i Gabbana za ich postawę względem tak zwanych rodzin jednopłciowych.

Więcej ...

„Wolni i wyzwalający” - pół tysiąca pątników pieszych z diec. świdnickiej już na Jasnej Górze

2022-08-08 17:24

BPJG

By stawać się ludźmi wolnymi od lęku, zniewoleń, nienawiści i grzechu modlili się w drodze pątnicy diec. świdnickiej. Na Jasną Górę dotarła 19. diecezjalna pielgrzymka pod hasłem: „Wolni i wyzwalający”, a w niej prawie pół tysiąca osób. Więcej niż 1/3 pielgrzymów przyszła po raz pierwszy.

Więcej ...

„Gwiazda Europy”. Koncerty poświęcone Edycie Stein

2022-08-09 16:55
Koncert

Marzena Cyfert

Koncert "Gwiazda Europy" w Sali Sesyjnej na Dworcu PKP we Wrocławiu

Koncert pod kierownictwem prof. Andrzeja Kosendiaka, upamiętniający niezwykła wrocławiankę, patronkę Europy odbył się 8 sierpnia w Sali Sesyjnej na Dworcu PKP we Wrocławiu. Wpisuje się on w obchody Roku Edyty Stein.

Więcej ...

Reklama

Najpopularniejsze

Pielgrzym ocalony z wypadku: wybiorę się do Medjugorie,...

Wiara

Pielgrzym ocalony z wypadku: wybiorę się do Medjugorie,...

Zmarła 8-letnia Waleczna Agatka. Dziewczynka 11 miesięcy...

Wiadomości

Zmarła 8-letnia Waleczna Agatka. Dziewczynka 11 miesięcy...

Żyła okultyzmem, satanizmem i magią... doznała...

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Żyła okultyzmem, satanizmem i magią... doznała...

Chrowacja: Nazaretanki z Kalisza wśród poszkodowanych;...

Wiadomości

Chrowacja: Nazaretanki z Kalisza wśród poszkodowanych;...

Wiara

"Pojechali się modlić i zginęli...", czyli o Bożej...

Rzecznik MSZ: wśród uczestników autokarowej pielgrzymki,...

Wiadomości

Rzecznik MSZ: wśród uczestników autokarowej pielgrzymki,...

W czasie choroby proś o wstawiennictwo Matkę Bożą!...

Wiara

W czasie choroby proś o wstawiennictwo Matkę Bożą!...

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Wiara

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Proboszcz parafii w Jedlni o katastrofie w Chorwacji

Kościół

Proboszcz parafii w Jedlni o katastrofie w Chorwacji