Wszyscy oczekujemy na te święta Bożego Narodzenia. Są takie rodzinne, ciepłe. Zwłaszcza wieczór wigilijny. W polskiej tradycji jest to piękny czas. Szczególnie tęsknimy do rodzinnego domu, gdy jesteśmy na obczyźnie, do wigilijnego stołu, do tradycyjnych postnych potraw – choć obecne przepisy liturgiczne zezwalają na spożywanie w tym dniu pokarmów mięsnych – najważniejszy jest biały opłatek, symbol miłości i przebaczenia. Bo tak naprawdę w każdym z nas mieszka dziecko, które potrzebuje serdeczności, ciepła i oddania.

Dobrze więc, że Ojciec Święty Franciszek zwrócił uwagę na fakt czułości Boga, na Jego ciepły, ojcowski humor, jaki zauważamy nieraz w jego stosunku do nas, na bezwarunkową, zawsze przebaczającą, miłość. Bardzo dobrze oddają to właśnie święta Bożego Narodzenia. Bo jeżeli mówimy o miłości, to wyraża się ona w takim swoistym układzie współczulnym między człowiekiem a człowiekiem i między człowiekiem a Bogiem. Bóg Dziecina jest wyjątkowym znakiem tej czułości Boga.

Dosyć często okoliczności życia sprawiają, że pozbywamy się cnoty czułości i stajemy się oschli, opryskliwi w relacjach z bliskimi, nieczuli na oczekiwania innych. Pieniądz krępuje naszą naturalność, uzależnia, powoduje, że rodzą się uwarunkowania, jest motorem do walki, do nieustannego konkurowania.

Boże Narodzenie – obecność małego, uśmiechniętego Dziecięcia Bożego sprawia, że lądujemy niejako w zupełnie innej przestrzeni. Bezbronność małego Jezusa okazuje się mocą, motywem inności życia. Zwraca uwagę na ważność tego, co niematerialne, a co jest po prostu dobre. Bożemu Narodzeniu towarzyszy łaska pokoju. On jest on możliwy wtedy, gdy człowiek nie ma przy sobie żadnego oręża i nie chce walczyć, ale chce być dobrym.

Oczywiście święta Bożego Narodzenia mają swój wymiar liturgiczny: jesteśmy na Pasterce, śpiewamy kolędy i pastorałki – tak wielki sentyment miał do nich św. Jan Paweł II, który zaniósł je na watykańskie wzgórze i znał na pamięć wielozwrotkowe teksty.

W Boże Narodzenie Anno Domini 2016 przyjrzyjmy się też Bożym przykazaniom, zwłaszcza V – Nie zabijaj. Przypomnijmy tu sobie niedawne tzw. czarne marsze, przedziwny głos polskich kobiet, które domagały się możliwości zabijania nienarodzonych. Zapytajmy te kobiety i lekarzy opowiadających się za aborcją, dziś zasiadających przy wigilijnym stole, czy Boże Narodzenie nie rodzi w nich wyrzutów sumienia, czy nie przypomina dopraszania się o śmierć dzieci podobną do tej, którą zgotował król Herod rówieśnikom Jezusa, bo chciał wyeliminować Boże Narodzenie? Takiej postawy po prostu trzeba się bać.

Boże Narodzenie w naszych domach i sercach ma być pełne czułości, miłości do każdego poczętego życia. Kochające serce matki i czułe serce ojca to symbol tych Świąt, które oznajmiają nam aniołowie słowami: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”.