Dekretem datowanym na 1 lipca 1992 r. abp Marian Przykucki podzielił Nowogard na dwie jednostki administracyjne. Nowa parafia objęła całą południową część miasta oraz dodatkowo wieś Sąpolnicę posiadającą kościół. W tym samym dniu, 1 lipca 1992 r., pierwszym i jedynym jak do tej pory proboszczem został ks. kan. Kazimierz Łukjaniuk, który z wielkim poświęceniem rozpoczął budowanie fundamentów życia duchowego oraz materialnego. Pięć lat później 1 lipca 1997 r. do parafii zostały przyłączone trzy kolejne miejscowości: Kulice, Jarchlino i Konarzewo. Integrowanie wspólnoty rozpoczęło się od wybudowania kaplicy, w której 20 listopada 1992 r. bp Jan Gałecki odprawił pierwszą Mszę św. Ukończoną kaplicę poświęcono 21 czerwca 1993 r. Budowę nowego kościoła rozpoczęto 12 maja 1998 r. Kamień węgielny, wyjęty z grobu św. Piotra w Rzymie i pobłogosławiony przez Ojca Świętego, wmurował abp Zygmunt Kamiński 30 marca 2000 r. Pierwszą Mszę św. w nowym kościele odprawił ks. proboszcz z okazji jubileuszu 25-lecia swego kapłaństwa 16 czerwca 2001 r.

Czas „Misji u stóp Krzyża” przypadł na początek maja oraz na okres wizytacji kanonicznej abp. Andrzeja Dzięgi w parafii. Uroczystego powitania dokonano na zewnątrz nowogardzkiej parafii, gdzie zebrało się ponad dwustu wiernych, wraz z ks. kan. K. Łukjaniukiem, wikariuszami ks. Krystianem Dylewskim, ks. Bartoszem Wachem i Siostrami Bożej Opatrzności. Po procesji, intronizacji relikwii oraz krzyża odprawiona została Eucharystia inaugurująca czas modlitwy i zadumy przy Chrystusowym Krzyżu. Ks. kan. Kazimierz z racji zbliżających się Misji Fatimskich pragnął, aby było to tydzień spotkania z Krzyżem Pańskim, który przyczynić się ma do osobistego otwarcia na prawdy zawarte w tajemnicy odkupienia, która w pełni dokonała się w Wielki Piątek, gdy Chrystus z miłości do każdego człowieka oddał swoje życie. Przewodnicząc tym pierwszym chwilom pobytu relikwii w Nowogardzie, dostrzegłem żywe otwarcie serc obecnych w świątyni parafian, którzy z wielką wiarą trwali w skupieniu i pokorze swego serca na modlitewnym zjednoczeniu z wiszącym na krzyżu Chrystusem. Dopełnieniem pierwszych chwil adoracji było błogosławieństwo udzielone Relikwiami Krzyża Świętego, a następnie nabożeństwo majowe, wieczorem zaś Apel Jasnogórski, który każdego dnia również jednoczył wiernych na wspólnej maryjnej modlitwie.

Plan codziennego trwania przy relikwiach wkomponowywał się w rytm życia duchowego parafii. W ten sposób już od rana wierni mieli okazję trwać na adoracji przed relikwiami podczas porannej Eucharystii. Następnie do godz. 15, był czas na osobistą bardzo intymną modlitwę przed Chrystusem Ukrzyżowanym. W Godzinie Miłosierdzia wierni gromadzili się w świątyni, aby odmówić Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Kolejnym punktem programu była centralna wieczorna Msza św., podczas której głoszone było słowo Boże nacechowane prawdą o krzyżu i naszej odpowiedzialności za jego godne niesienie w życiu codziennym i świadczenie o tym, że jesteśmy „ludźmi krzyża”. Ukoronowaniem Eucharystii było indywidualne błogosławieństwo oraz nabożeństwo majowe. Niezwykle ważna w przeżyciach była niedziela, kiedy to w parafii św. Rafała Kalinowskiego gościł abp Andrzej Dzięga w ramach odbywanej wizytacji kanonicznej całego dekanatu. Podczas kolejnych Mszy św. w wygłaszanym słowie Bożym czy to do starszych czy również dzieci oraz młodzieży nawiązywał do obecności Relikwii Krzyża Świetego, uwrażliwiając na jego zbawczą moc. W ciągu tygodnia swoje miejsce przy krzyżu znaleźli także uczniowie nowogardzkich szkół funkcjonujących na terenie parafii, a więc w poniedziałek ze Szkoły Podstawowej nr 3, we wtorek z SP nr 2, w środę młodzież szkół ponadgimnazjalnych, a w czwartek wspólnie adorowały dzieci i młodzież z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego. Pod opieką katechetów, kapłanów i sióstr zakonnych odbywali katechezę o krzyżu, modlili się i uzyskiwali błogosławieństwo Relikwiami Krzyża Świętego. Relikwie dotarły w swej pielgrzymce również do dwóch kościołów filialnych, najpierw w środę do Kulic, a dzień później do Jarchlina. Program w tych dwóch świątyniach objął powitanie o godz. 17, a następnie Eucharystię z misyjnym kazaniem o krzyżu, błogosławieństwo relikwiami i nabożeństwo majowe. Do godz. 21 trwała indywidualna adoracja przed Chrystusem Ukrzyżowanym, która podobnie jak w Nowogardzie zwieńczona była śpiewem Apelu Jasnogórskiego. W ostatnim dniu trwania nowogardzkiej wspólnoty przy Relikwiach Krzyża Świętego w południe odprawiona została uroczysta Msza św., która w swojej warstwie modlitewnej zebrała wszystkie najważniejsze intencje minionego tygodnia i stanowiła dziękczynienie za dar spotkania z cząstką Krzyża Pańskiego. Zakończenie nawiedzenia i pożegnanie nastąpiło po Koronce do Bożego Miłosierdzia, kiedy to Relikwie i Krzyż Ottonowy udały się do Długołęki.