Pan Niedziela przejrzał ostatnio strony internetowe. Niektóre z nich w całości (dosłownie) były poświęcone jednemu bohaterowi; tytuły za tytułami postponowały PiS, np.: „Elity to wróg numer jeden dzisiejszej władzy w Polsce. O elitach, w negatywnym kontekście, mówił już w pierwszych zdaniach swojego wystąpienia prezes Jarosław Kaczyński podczas sobotniego kongresu PiS” – itd., itp.

Dlaczego nie byliście tak gorliwi – pomyślał Pan Niedziela – w tropieniu zła w naszej polskiej polityce, kiedy rządziły PO i PSL, kiedy owe elity bezceremonialnie określały państwo jako „(...) kamieni kupa”, kiedy „ambergoldy” hulały swobodnie po polskiej krainie, kiedy nieopodatkowane paliwo przelewało się milionami litrów przez polskie granice, kiedy... normalnie nas okradano! Elity teraz się bronią. Ale jakie elity? Samozwańcze! A gdyby nawet były to elity, to skompromitowane. Może stało się to już w osławionej Magdalence? – rozważał Niedziela.

Jan Paweł II w pamiętnym 1991 r. zawitał 3 czerwca do Lubaczowa. Tam przed wizerunkiem Matki Bożej Łaskawej mówił z troską o polskiej reformie gospodarczej, której „(...) powinien towarzyszyć wzrost zmysłu społecznego, coraz bardziej powszechna troska o dobro wspólne, zauważanie ludzi najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących, a również życzliwość dla cudzoziemców, którzy przyjeżdżają tutaj w poszukiwaniu chleba”.

Wydaje się, że nie powinniśmy wstydzić się naszego stosunku do cudzoziemców, przecież ponad milion Ukraińców znalazło tu pracę, schronili się tutaj i muzułmańscy Czeczeni. A spychany na margines ogół społeczny nareszcie zyskał i materialnie, i wizerunkowo. Nasz Papież z takiej postawy byłby zadowolony – dumał Niedziela.

Ale jeszcze jeden problem martwił Jana Pawła II. Polskie ówczesne „elity” chciały unowocześnić Polaków przez zepchnięcie ich wiary do sfery prywatnej. Przekonywał: „W naszym ludzkim życiu nieodzowny jest wymiar świętości. Jest on nieodzowny dla człowieka, ażeby bardziej «był» – ażeby pełniej realizował swe człowieczeństwo. I nieodzowny jest dla narodów i społeczeństw”. Był zdziwiony, że „pomagdalenkowi” władcy Polski chcą zrobić Polakom to samo co komuniści. Dlatego apelował: „(...)my, katolicy, prosimy o wzięcie pod uwagę naszego punktu widzenia: że bardzo wielu spośród nas czułoby się nieswojo w państwie, z którego struktur wyrzucono by Boga, a to pod pozorem światopoglądowej neutralności”.

Czy musimy zdradzić Chrystusa, aby być Europejczykami?