To wcale nie są takie dawne czasy, kiedy chodząc po kolędzie, można było spotkać na pięknie przygotowanym stole, obok krzyża, świec i wody święconej, zeszyty do religii. Dzieci i młodzi, którzy chodzili do szkoły, chcieli w ten sposób potwierdzić swój udział w katechezie, a niekiedy uzyskać pamiątkowy wpis księdza, świadczący o tym, że kolędowy zwyczaj to też forma świadectwa wiary. Jest to jeszcze jeden przykład przenikania się katechezy w szkole z codzienną, domową religijnością. Przecież taki jest też cel katechizacji, żeby miała ona swoje przełożenie na życie.

W krótkiej wizycie kolędowej chodzi przede wszystkim o poświęcenie naszych domów, błogosławieństwo i wspólną modlitwę, ale również o wymianę doświadczeń i informacji o praktykowaniu wiary. A zeszyt do religii to bardzo widoczny znak wypełniania ważnego, chrześcijańskiego obowiązku poznawania Boga. Ten obowiązek dotyczy zarówno dzieci, jak i rodziców, dlatego zeszyt od religii wystawiony na kolędzie to jednocześnie świadectwo wiary uczniów i rodziców. Obowiązkiem chrześcijańskich rodziców jest przecież wychowanie swoich dzieci w wierze. Chodząc po kolędzie, z wielką radością przeglądałem zeszyty od religii, często chwaliłem dzieci za piątki w zeszycie, czasem nawiązałem do jakiegoś tematu z katechezy lub wkładałem kolędowy obrazek na pamiątkę tego spotkania. Najważniejsze było jednak to, że już dalej nie musiałem się domyślać, czy wprost pytać o przekazywanie wiary w rodzinie. Dziś może znów byłby to ważny element kolędy?

Z niepokojem można zaobserwować coraz większą liczbę uczniów wypisujących się z katechezy szkolnej lub po prostu lekceważących ten rodzaj formacji. Wielu z nich robi to za cichym przyzwoleniem swoich rodziców. Warto więc szczerze o tym porozmawiać na kolędzie. Duszpasterze z parafii bardzo często nie mają wiedzy o uczęszczaniu na katechizację swoich parafian, a kolęda może być okazją do rozmowy na ten temat. Być może dla uczniów szkół średnich pokazywanie zeszytu z religii nie jest już tak istotne, ale sam fakt uczęszczania na religię jest jednym z najważniejszych tematów. Nie chodzi o zwykłą kontrolę, ale o wzajemną odpowiedzialność za wiarę i dzielenie się nią. Wiara jest przecież najważniejszą troską i jak się przestaniemy o nią troszczyć, to może nam się zupełnie zagubić. Tak jak wiara wielu młodych, która się rozsypała z braku troski – samych młodych, ale również i ich rodziców. Zachęcam więc do tego, żeby na kolędzie położyć zeszyt do religii. Jak go ksiądz poświęci i pobłogosławi, to może i lekcje katechezy nabiorą jeszcze większego znaczenia i głębi?