Początek jest niepozorny, bardzo zwyczajny, dla każdego niemal taki sam. Codzienna modlitwa młodzieńca, a oto na płaszczyźnie serca odbywa się niezwykle istotna rozmowa. Owo serce słyszy ciche i urzekające zawołanie: „Pójdź za Mną” i wie już, że te słowa naznaczone są jakąś tajemnicą, że pochodzą od Kogoś nieogarnionego i niepojętego. Modlitwa trwa. Coraz bardziej świadome powagi wezwania serce zaczyna bić szybciej. Zaczyna się walka, pojawiają się wątpliwości, a nawet sprzeciw i bunt. Jednak młodzieniec nie poddaje się, wciąż trwa na modlitwie. Pojawiają się pytania: Czy to woła mnie Bóg? Dlaczego właśnie ja? Co będzie dalej? Co mam czynić? Jakie ma być moje życie? Jedynym sposobem na znalezienie właściwych odpowiedzi jest modlitwa. Wytrwała i pokorna. Serce ponownie słyszy tajemnicze wezwanie: „Pójdź za Mną, nie lękaj się, Ja będę z Tobą”. Nagle pojawia się pokój i radość. „Dobrze, pójdę, jeśli taka jest Twoja wola” – odpowiada wreszcie młodzieniec, stając u progu długiej i pełnej przygód drogi w kroczeniu za Chrystusem.

Ten krótki wstęp jest próbą opisu dynamiki Chrystusowego powołania, która rozgrywa się w najbardziej osobistym i indywidualnym kontakcie ze Zbawicielem. Powołanie ma wiele etapów: od Jezusowego wezwania do decyzji o pójściu za Nim jest długa droga. W jej trakcie młodzieniec może się zagubić, a w poczuciu bezsilności i lęku przed trudami misji może nawet odrzucić Chrystusowe wezwanie. Dlatego tak bardzo ważna jest nieustająca modlitwa, nie tylko własna, ale również wielu innych osób, którym bliska jest sprawa powołań do wyłącznej służby Bożej. Cały proces rozeznawania i realizacji powołania musi być objęty modlitwą. Ona jest fundamentem, na którym należy oprzeć życie.

Stąd należy być wdzięcznym dobremu Bogu za istnienie Dzieła Pomocy Powołaniom im. bł. ks. Jana Balickiego, które skupia setki osób z całej diecezji przemyskiej. Jest to dzieło, którego członkowie stale podejmują modlitwę zarówno o nowe powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, jak również za tych, którzy na owej drodze już się znajdują. 19 października 2019 r. odbyła się kolejna, dwudziesta czwarta pielgrzymka DPP do katedry przemyskiej. Wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego, które jest organizatorem tego wydarzenia, pragnie podziękować za nieocenioną i stałą pomoc modlitewną wszystkim członkom DPP, a jednocześnie zapewnić o pamięci za swych dobroczyńców.

Troska o święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne powinna dotyczyć każdego wierzącego człowieka. Zachęcamy zatem do zapisania się w szeregi DPP. Aby to uczynić, należy podjąć regularną modlitwę w intencjach powołanych. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg (2 Kor 9,7).