Patrząc z perspektywy historyka sztuki, najokazalszymi dziełami złotniczymi służącymi do publicznego wystawiania i przenoszenia Najświętszego Sakramentu są monstrancje. Wykonywano je zwykle z pozłacanego srebra, czasem bogato zdobiono szlachetnymi kamieniami lub koralami. Podstawowe elementy składowe monstrancji to stopa, trzon z ozdobną kulą - i gloria, która od czasu baroku miała formę wieżyczkową, a potem promienistą. Monstrancje wieżyczkowe symbolizowały przekrój świątyni gotyckiej. Monstrancje promieniste zwykle przypominają kształtem słońce z gęsto osadzonymi na puszce promieniami o zróżnicowanym kształcie i wielkości. Prezentowana monstrancja pochodzi z 1688 r. i jest dziełem siewierskiego złotnika - Aleksandra Frelichowskiego. Należy do parafii św. Macieja Ap. w Siewierzu. Ma repusowaną stopę, a na poprzecznej belce pod glorią artysta umieścił kunsztownie wykonane aniołki z kadzielniczkami, glorię zwieńczył koroną królewską.