Mówi się często: wojna jest okrutna, ma swoje prawa. Istotnie, wojna zawsze kojarzy się z nienawiścią i okrucieństwem. Nie tylko ta w wymiarze realnym, ale także wojna wirtualna, którą obserwujemy w Europie i na świecie, również w Polsce, naznaczona jest nienawiścią i okrucieństwem, zakłamaniem i obłudą. Nie można jednak przyjąć do wiadomości, że ona „ma swoje prawa”. Nie można się zgodzić, że nienawiść i okrucieństwo są godne akceptacji. Istnieje przecież porządek moralny, który ustala prawidła regulujące relacje człowieka z drugim człowiekiem. W kulturze europejskiej kierujemy się – a przynajmniej powinniśmy się kierować – zasadami płynącymi z Ewangelii, a konkretnie z podstawowego prawa miłości bliźniego. Słowa: „będziesz miłował” stanowią imperatyw dla życia jednostki, a także dla życia społecznego. Również systemy prawne obowiązujące w cywilizowanym społeczeństwie mają u swoich podstaw prawo zakodowane w Dekalogu, który ma swoje umocowanie w prawie naturalnym i jednocześnie jest stróżem moralności. Należy się bardzo martwić, kiedy życie społeczne przybiera wojenne znamiona. Oczywiście, nie można się także uspokajać, kiedy się słyszy np., że demokracja ma swoje prawa i w podtekście zdaje się wybrzmiewać usprawiedliwienie dla zachowań pełnych fałszu i nieprawości. Martwić nas muszą zachowania wpisujące się w tzw. prawo dżungli, czyli zawierające w sobie bezwzględność i okrucieństwo. Niestety, musimy stwierdzić, że w całej przestrzeni społecznej rejestrujemy zachowania, w których zagubiony został wątek moralny, a wypowiadający się uczestnicy wielu dyskusji nie liczą się z prawdą, realizując tzw. poprawność polityczną, przez co okłamują miliony ludzi.

Co najmniej nadużyciem jest także, kiedy zdecydowanemu zwolennikowi LGBT, kandydatowi na prezydenta Rafałowi Trzaskowskiemu urządza się spotkanie z chrześcijańską społecznością górali, nawiązując do 23. rocznicy wizyty św. Jana Pawła II w Zakopanem. To działania obłudne, sprzeczne ze zwykłą uczciwością. To zlekceważenie wielkiego papieża, skrzywianie prawdy. Jesteśmy tu świadkami wyrządzania krzywdy w obszarze życia społeczno-politycznego, to wielka krzywda dla wielu polskich rodzin.

Inny przykład nieuczciwości polityków to m.in. głosowanie nad wotum nieufności wobec ministra zdrowia Łukasza Szumowskiego. Atak na tego człowieka nosi znamiona okrutnego kamienowania kogoś, kto uratował życie bardzo wielu Polaków. Odnotowały to media światowe, zauważyli to mądrzy politycy w Europie. Przypomnijmy sobie: podobnie było z kamienowaniem św. Szczepana – kamionujący „złożyli swe szaty u stóp młodzieńca zwanego Szawłem” (Dz 7, 54-58). Trzeba zapytać: ilu polityków „pilnowało szat” tych, którzy kamienowali ministra Szumowskiego? Jaka jest moralność tych stróżów bezprawia? Te pytania zostawiam otwarte – ku przestrodze!

Problem jest ogólny. Okrucieństwo i bezwzględny stosunek do bliźnich można bowiem zauważyć dosłownie wszędzie. Nie możemy jednak dać się wkręcać w „pilnowanie szat” ludzi okrutnych. Szaweł stał się Pawłem i żałował swych czynów. Bo to było przecież uczestnictwo w zbrodni.

Trzeba nam otworzyć oczy, przestać „pilnować szat” nienawistników i zacząć służyć prawdzie – temu, co nas czyni dziećmi światłości.