Majestatyczny Orlean w środkowej Francji gościł w dniach 14-15 października członków Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy z całego świata. Dwudniowa kapituła generalna zakonu była miejscem rozmów o jego działalności, przyszłości i rozwoju. Lazaryci co 3 lata spotykają się na kapitule generalnej, aby podsumowywać oraz planować kolejne działania. W 2019 r. kapituła odbyła się w Warszawie i organizował ją Wielki Przeorat Polski.

Podczas tegorocznego spotkania w zamku de La Ferté-Saint-Aubin hr. Jan Dobrzenský z Dobrzenic został jednogłośnie zatwierdzony na wielkiego mistrza przez kapitułę generalną. Przedstawił on kierunki działań na najbliższy czas oraz współpracowników, z którymi będzie realizował postawione cele. Kapituła orleańska była też miejscem spotkania i rozmów zespołów roboczych, w których dyskutowano o trzech podstawach zakonu: płaszczyźnie charytatywnej, duchowej i tradycji. Piątkową część kapituły zakończyła uroczysta wigilia w kościele de La Ferté-Saint-Aubin, czyli przygotowanie do uroczystości inwestytury następnego dnia.

W sobotę 15 października w katedrze Świętego Krzyża w Orleanie miała miejsce uroczysta Msza św. z inwestyturą, której przewodniczył kard. Antoine Kambanda, nowy protektor duchowy zakonu. Wśród koncelebransów byli kapłani z Polski: przeor duchowy Wielkiego Przeoratu Polski biskup bydgoski Krzysztof Włodarczyk, wikariusz WPP ks. prał. Wojciech Przybyła oraz ks. Adrian Przybecki. Podczas uroczystości bp Włodarczyk został podniesiony do godności prałata Wielkiego Krzyża, podwyższenia rangi zakonnej na kawalera Wielkiego Krzyża Świętego Łazarza dostąpił kanclerz Jerzy Korwin-Małaczyński, a Ewa Wierzchowska-Cioch awansowała na damę komandor. Kapitułę generalną zakończyło posiedzenie Rady Prezesów i uroczysta gala w zamku de Meung-sur-Loire.

Rycerski i Szpitalny Zakon św. Łazarza z Jerozolimy to jedna z najstarszych chrześcijańskich instytucji szpitalnych, w skład której wchodzą duchowni przeorzy i kapelani oraz świeccy członkowie – kawalerowie i damy – żyjący zgodnie z zasadami wiary i miłosierdzia wobec innych. Zakon powstał w Ziemi Świętej podczas I wyprawy krzyżowej i przez pierwsze lata był częścią Zakonu Joannitów, od którego odłączył się w 1120 r. Prosty zielony krzyż to znak i godło lazarytów; krzyż to symbol ich posłannictwa i poświęcenia dla Chrystusa, a zieleń stała się kolorem ich posługi szpitalnej. Nazwa zakonu pochodzi od biblijnego Łazarza i jemu lazaryci zadedykowli większość swoich szpitali i kościołów.

Lazaryci byli jedyną organizacją w średniowieczu, która zajmowała się opieką nad trędowatymi; stąd pochodzą np. słowa „lazaret” i „lazarium”. Wobec panującego w Europie trądu i innych zaraźliwych chorób działalność zakonnych lazaretów okazała się niezbędna, a dzięki nim trąd zaczął zanikać.

Oficjalna jurysdykcja Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza została przywrócona w Polsce w 1934 r., a w czasie II wojny światowej rycerze zakonu pełnili szpitalną służbę w wielu miejscach; przynosili pomoc ofiarom bombardowań i bitew. Odrodzenie lazarytów w Polsce miało miejsce w 2012 r. Zakon prowadzi m.in. hospicjum perinatalne w Bydgoszczy, buduje Centrum Hospicyjno-Opiekuńcze im. św. Łazarza BETANIA w Przemyślu, w Zamościu działają lekarze pod znakiem lazarytów, prężnie działają ośrodki w Warszawie, Krośnie, a w Rzeszowie tamtejsi lazaryci i ich sympatycy wspierają środowiska młodych literatów – pokazują także inną stronę działalności pomocowej.