Opis Przemienienia w Ewangelii według św. Mateusza jest częścią szerszego bloku narracyjnego, którego motyw przewodni stanowi zbliżająca się męka i śmierć Syna Bożego. Jezus zbliża się do kulminacyjnego momentu swojej misji. Misterium krzyża obecne w formie zapowiedzi staje się kluczem interpretacyjnym całej sekcji. Scena Przemienienia wpisuje się doskonale w ten schemat. Ma ona przygotować uczniów do właściwego zrozumienia wydarzeń paschalnych przez ukazanie ich najgłębszego sensu – chwały Jezusa i współudziału odkupionych w tej chwale.

Uczniowie jednak nie są w stanie w pełni pojąć przeżywanego misterium. Wypowiedź Piotra wyraźnie o tym świadczy: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. W tych słowach wybrzmiewa świadomość doniosłości przeżywanej chwili. Świadomość ta jest jednak ograniczona do zbyt przyziemnych wyobrażeń o misji Chrystusa. Jak możemy rozumieć te słowa Apostoła?

Greckie skene oznacza szałas, namiot, przybytek, jakiekolwiek zadaszone i zaciemnione miejsce. W sensie ogólnym – szałas zbudowany ze skór, sukna lub gałęzi w formie namiotu służącego jako prowizoryczne miejsce zamieszkania. Mianem tym określa się także święty przybytek Izraelitów, w którym przechowywano Arkę – miejsce kultu przed budową świątyni, określane jako namiot spotkania lub namiot świadectwa. W sensie symbolicznym odnosi się do duchowego, niebiańskiego przybytku, na wzór którego miała zostać zbudowana świątynia w Jerozolimie.

Propozycję Piotra, który oferuje postawienie trzech namiotów: dla Jezusa oraz Mojżesza i Eliasza, można rozumieć w pierwszym rzędzie jako wyraz niezrozumienia sytuacji i nieporadności wobec objawianej tajemnicy. Piotr chce zatrzymać przeżywaną chwilę, ograniczając ją do czysto ziemskiego aspektu. Uradowany wizją pragnie przedłużyć jej trwanie. Cyryl z Aleksandrii tak komentuje ten fragment: „Piotr nie wiedział, co mówi, ponieważ przed męką, zmartwychwstaniem i zwycięstwem Zbawiciela nad śmiercią i zepsuciem byłoby niemożliwe, aby Piotr był z Chrystusem i został wpuszczony do niebiańskich namiotów. To nastąpić mogło dopiero po Zmartwychwstaniu Zbawiciela i Jego wstąpieniu do nieba”. Komentarz św. Cyryla doskonale łączy dwie perspektywy: z jednej strony namiot w dosłownym sensie staje się symbolem niezrozumienia przez uczniów wydarzenia, w którym uczestniczą, z drugiej jednak ma on także głębszą symbolikę, wskazuje bowiem na duchowy sens Przemienienia. Namiot, jako obraz niebiańskiej świątyni, przedstawia zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią i zapowiada współudział uczniów w chwale Zbawiciela.

Propozycja Piotra pokazuje, że uczniowie znajdują się w drodze i nieustannie muszą pogłębiać swoje rozumienie i doświadczenie Mistrza. Na tej drodze z czasem stanie się dla nich jasne, że przez krzyż i zmartwychwstanie Chrystusa dokonał się największy przełom w historii. Dzięki niemu każdy z nas ma dostęp do niebiańskiego przybytku – pełnej wspólnoty z Bogiem.