Ksiądz Tomasz Chowaniec, opiekun grupy, precyzuje: aktywnych jest 4/5 członków. Ale to i tak bardzo dużo. Skąd ta dynamika się wzięła? Wspólnie z młodzieżą i księdzem próbujemy odpowiedzieć na to pytanie.

Korzenie w rodzinach i we wspólnotach

„Niepokonani w Bogu” to wspólnota młodzieżowa – lokalna i silna, która powstała w 2011 r., działała pod kierunkiem ks. Piotra Magiery, i dała podwaliny pod KSM. Za zalążek aktywności młodzieży trzeba także uznać małogoską scholę. W 2019 r. z inicjatywy ks. Tomasza Szczepanika powstał oddział KSM, który szybko rozwinął swoje struktury, a jego członkowie – skrzydła. 10 maja młodzież świętowała 4. rocznicę powstania. Od ok. półtora roku grupę prowadzi ks. Chowaniec. Kapłan zwraca uwagę na przychylność rodziców i w ogóle rodzin młodych ludzi, z których znaczna część nie osiągnęła pełnoletności. – Poświęcają mnóstwo czasu na spotkania, więc bez zgody rodziców nie mogliby tego robić. Poza tym to dobrzy uczniowie, czyli nie zaniedbują swoich obowiązków – mówi ks. Chowaniec.

Gdy wystawiali pasyjny spektakl, misterium w kieleckim Seminarium, ks. Henryk Makuła, proboszcz w Małogoszczu, nazwał ich dumą parafii i dumą proboszcza. Proboszcz potwierdza tę ocenę. – Oni stanowią zaprzeczenie tej złej młodzieży, o której tyle się dzisiaj mówi. Są oddani sprawie, autentycznie rozmodleni, pracowici i nie trzeba ich ani zachęcać, ani pilnować – dodaje. Zdaniem Księdza Proboszcza budujące jest przeżywanie duchowe i emocjonalne spektakli, które KSM przygotowuje.

Młodzież w akcji

Dwa razy do roku KSM-owicze prowadzą zbiórkę żywności i środków chemicznych dla ubogich rodzin parafii. To czas wielkiej mobilizacji – wszystkie ręce na pokład. Ustawiają kosze w sklepach na terenie parafii z logo akcji: przed Bożym Narodzeniem nazwano ją „Wigilijny dar”, a przed Wielkanocą – „Wielkie dzieło Wielkiej Nocy”. Pracują cały Wielki Tydzień, zbierając produkty, segregując je, rozwożąc. Potrzeby miejscowych rodzin są weryfikowane dzięki rozeznaniu w parafii; kto istotnie jest trudnej sytuacji, kto takie pomocy potrzebuje? Przed Wielkanocą sala spotkań była po brzegi wypełniona paczkami. Oczywiście, KSM włącza się także w Szlachetną Paczkę i in. projekty, ale te dwie konkretne akcje są ich własne, autorskie.

Raz do roku przygotowują spektakl teatralny, z zaangażowaniem kilkudziesięciu osób z KSM, jak podczas pokazywanego w tegorocznym Wielkim Poście Misterium Męki Pańskiej, poprzedzonego całym spectrum prób i przygotowań, podobnie jak grane jeszcze przed pandemią „Opowieść wigilijna” czy „Oskarżenie Jezusa”. Mocną stroną tych sztuk jest warstwa muzyczna, dzięki członkostwu części młodzieży w scholi i muzycznemu kierownictwu Huberta Grabowskiego. Ewangelizują także przez kilkuminutowe pantomimy w Wielkim Poście oraz te przygotowane specjalnie dla kandydatów do bierzmowania pt. „Przyjaźń z Jezusem”. Z tego rodzaju ewangelizacyjnymi świadectwami są zapraszani do innych parafii, jak Włoszczowa czy Szczekociny. Przekonujące słowa, śpiew, pantomima (na koniec wspólny grill) – robią swoje. Tam, w tamtych parafiach młodzież, chce powołać grupy KSM. I czy nie jest to fenomen?

Raz w tygodniu w poniedziałki mają zajęcia sportowe dzięki udostępnieniu szkolnego zaplecza sportowego w ZSO Małogoszcz. W środy – właśnie raczkuje nowy pomysł: spotkania z dobrym kinem, połączone z dyskusją. To naprawdę zajęta młodzież.

Piątek musi być

Spotkania formacyjne odbywają się w piątki i bez tych piątków młodzi ludzie nie wyobrażają sobie tygodnia. W piątkowych spotkaniach nie chodzi o integrację czy zabawę – chodzi o formację i praktyka małogoska uczy, że młodzież tego oczekuje. Spotkania prowadzi Cezary Wiater, prezes oddziału od 2 lat, ewentualnie jego zastępca. – Zaczynamy modlitwą. Wykorzystujemy konspekty, które opierają się o format tożsamościowy i konkretne zajęcia formacyjne, prawidłowo modelujące kwestie wiary i relacje z Bogiem – tłumaczy. Czarek Wiater jest stosunkowo młody (jak na prezesa), jest uczniem Technikum Mechanicznego w Kielcach, ale ma serce lidera i posłuch wśród starszych członków wspólnoty. Czy doświadczał krytyki, ostracyzmu ze strony rówieśników? Wiadomo, jaki młodzi mają stosunek do wiary, do Kościoła. – Nie, wręcz przeciwnie. Znajomi podziwiają, że mi się chce, że tyle czasu poświęcam dla Boga. Są nawet tacy, którzy zaczęli się modlić, np. jedna z moich znajomych w intencji życia poczętego – opowiada Czarek. Jego droga do KSM prowadziła przez ministranturę, wspólnotę „Niepokonani w Bogu”, został wiceprezesem KSM, teraz prezesem. – Wiem, że Kościół to ogromna wartość i że jest on także dla młodych. Jesteśmy tutaj jak jedna rodzina i ten klimat bardzo nam wszystkim odpowiada – twierdzi.

Szlachetne serca

– Młodzi szukają wspólnoty i trwałych więzi. W relacjach budowanych w KSM, odnajdują się. Chociaż trudno zaprzeczyć, że ci tutaj mają wyjątkowo szlachetne serca – dodaje ks. Chowaniec. Wstępnie szacuje, że przez małogoski KSM mogło przewinąć się ok. 200 osób; część została, część odeszła, założyła rodziny i wyjechała, ale formacja, którą odbyli – na pewno procentuje. Niektórzy poznali się w KSM i wśród przyjaciół ze wspólnoty – zaręczyli.

Patrycja Bodzioch (LO w Małogoszczu) właśnie pracuje nad kroniką, w KSM jest od 2 lat. – Pierwsze spotkanie jakoś mnie nie przekonało, ale zostałam. Nasze akcje są wciągające i fajnie robić coś dobrego, najbardziej cieszyło mnie „Wielkie Dzieło Wielkiej Nocy”, choć było przy tym dużo pracy. W Pieszej Pielgrzymce Kieleckiej miałam iść tylko jakiś odcinek, ale zostałam do końca – opowiada. – Młodzież pomaga przy przepisywaniu tekstów do naszej gazetki parafialnej „Idźcie i głoście”, a Patrycja pisze co tydzień intencje. Oni uczestniczą w wielu wyjazdach, jak np. spotkanie w Wiślicy, Lednicy, Medjugorie, jeździmy z pielgrzymkami na Jasną Górę, do Zabawy, na koncerty ewangelizacyjne, chodzimy na piesze pielgrzymki wielkopostne, np. na Święty Krzyż – dodaje ks. Tomasz.

Malwina Rak (LO w Małogoszczu) swoją formację rozpoczęła w scholii. – Chcę być tutaj, atmosfera mi odpowiada, w piątki mogę poszerzać moją wiarę i tak je planuję, aby zawsze być na spotkaniu – mówi. Dodaje, że dzięki misterium, które przedstawiali, doświadczyła pogłębionego przeżycia Wielkiego Postu. Wspomina szykowanie paczek świątecznych, pieszą pielgrzymkę na Jasną Górę. – Podczas pielgrzymki wykorzystujemy ich zapał do mnóstwa rzeczy, do służb porządkowych, pracy w sekretariacie – dodaje ks. Chowaniec.

O czym marzą? – Żeby to trwało, żeby działało, żeby wydawało owoce, żeby zawsze było w nas to „gotów” do służenia przez naukę i pracę Bogu i Ojczyźnie – mówi Czarek Wiater. – I żeby pomogło im budować relacje z Bogiem i ludźmi w dorosłym życiu. Nawet ci, którzy odchodzą, są tak uformowani, że dobrze przez nie przejdą – uważa ks. Chowaniec.