Oaza dorosłych jest jedną z gałęzi Ruchu Światło-Życie. W diecezji to wciąż wspólnota mało znana, ale na pewno otwarta na nowe osoby – i te z doświadczeniem oazowym, i te, które z Ruchem nie miały jeszcze do czynienia. Grupę, która powstaje najczęściej przy parafii, tworzą świeccy oraz kapłan. Wystarczy więc zebrać kilka chętnych osób i... można próbować. – Do założenia wspólnoty potrzeba chęci i zaangażowania – mówi ks. Wojciech Oleśków, moderator diecezjalny OD. – Spotkania mogą się odbywać wg materiałów do formacji permanentnej, które można znaleźć na stronie www.oaza.pl. Można je ubogacić tematami biblijnymi lub teologicznymi. Każda grupa decyduje o tym, w jakim rytmie chciałaby się formować. Z reguły są to spotkania dwa razy w miesiącu. Proponujemy rozpoczęcie spotkań Mszą św. lub adoracją Najświętszego Sakramentu. Później jest dzielenie się słowem Bożym i spotkanie tematyczne. Formacja bazuje na odkrywaniu słowa Bożego, zastanawianiu się, jak to słowo do mnie przemawia, co Bóg chce mi powiedzieć przez nie, jak ono mnie prowadzi.

Piękno różnic

Wspólnoty najczęściej rodzi potrzeba. Tak było chociażby w Gorzowie. – Nie planowałam bycia w oazie dorosłych, ale wiem, że w życiu nie ma przypadków, tylko Boże działanie – wspomina Aleksandra Bedka. – Nie mieliśmy gdzie się formować po zakończeniu formacji młodzieżowej. Wtedy pomyśleliśmy o oazie dorosłych i ks. Barnaba Dębicki taką wspólnotę założył w parafii Pierwszych Męczenników Polski.

Kto może się formować w oazie dorosłych? – Tak naprawdę każdy, kto ukończył 18 lat, bo górnej granicy wieku nie ma. Jest to miejsce dla osób studiujących, pracujących, będących na emeryturze, żyjących w pojedynkę lub w małżeństwie, również żyjących w związkach niesakramentalnych. W naszej wspólnocie jest też siostra zakonna. Przyjmujemy każdego i myślę, że to właśnie jest piękne. Kiedy patrzę na naszą grupę, widzę, że każdy z nas ma wielkie pragnienie wspólnoty. Wspólnota nakierowuje na właściwe tory. Ubogacamy się nawzajem tym, że różnimy się życiowym doświadczeniem, również tym trudnym. Łączy nas to, że wszyscy potrzebujemy Boga. Uczymy się od siebie niesienia wiary przez życie, które wygląda już inaczej niż w wieku nastoletnim.

Gwarancja ciągłości

Co zrobić, żeby wspólnota nie tylko powstała, ale też rozwijała się i trwała? – Moim zdaniem, o trwałości naszej wspólnoty, przesądziły dwa czynniki: udział świeckich i bycie przy parafii – mówi Karolina Sinkiewicz z Jordanowa. – Oaza w Świebodzinie jest zalążkiem oazy w Jordanowie, w czasie pandemii w z dwóch wspólnot stała się jedną. Przez pięć lat wspólnoty w Świebodzinie doświadczyliśmy opieki pięciu moderatorów! Było to trudne doświadczenie, ale pokazało, że pewnego rodzaju gwarantem ciągłości wspólnoty nie może być kapłan, ponieważ dekrety wpływają czasami nawet na błyskawiczne migracje duchownych. Dlatego od początku to na animatorze spoczywała rola kontynuatora formacji. Wspólnota w Jordanowie, która w czasie pandemii wchłonęła świebodzińską, pokazała, że to, co pisał ks. Blachnicki o wspólnotach przy parafiach, jest zbawienne. Znajomość z Kościoła, z wioski, ze sklepu, pozwoliła znacznie skrócić czas zawiązywania więzi we wspólnocie. Dzięki temu szybciej każdy znalazł swoją część do opieki i troski.

OD zaprasza

Ks. Wojciech Oleśków zachęca do tworzenia nowych wspólnot, ale też do międzyparafialnych spotkań z okazji rejonowych dni wspólnoty, dni skupienia czy rekolekcji. – W tym roku formacyjnym mieliśmy już jeden dzień skupienia w październiku, drugi odbędzie się 6 kwietnia 2024 r. Planujemy również rekolekcje dla Oazy Dorosłych, które odbędą się w Łagowie w terminie 7-11 sierpnia przyszłego roku. Oaza Dorosłych pokazuje, że przynależność do Ruchu może trwać przez całe życie, nie tylko we wspólnotach dziecięco-młodzieżowych, rodzinnych, ale również poprzez zaangażowanie ludzi dorosłych.