Propozycje ograniczenia lekcji religii do jednej godziny w tygodniu, łączenie klas z różnych roczników, niewliczanie oceny do średniej wzbudza niepokój i skłania do refleksji na temat spychania tego przedmiotu i samych uczących na margines oraz ograniczania wolności rodziców.

Lekcja religii ma niezwykłą wartość zarówno z punktu widzenia Kościoła, szeroko pojętej cywilizacji zachodniej, jak i człowieczeństwa. Rządzi się takimi samymi prawami, jak inne przedmioty szkolne, bardzo łatwo pokazać jej korelacje z nimi, ma swoją dynamikę, wykorzystuje się na niej nowoczesne metody i formy pracy. Program nauczania religii, oprócz treści typowo teologicznych pokazuje uniwersalizm życia chrześcijańskiego, skoncentrowanego na miłości Boga i bliźniego. Jest cennym wkładem w wychowanie człowieka kształtowanego w szkole całościowo (konkursy, które poszerzają wiedzę, udział w projektach rozwijających w sferze duchowej i doświadczeniu, wolontariat rozumiany szeroko, często inicjowany przez samych uczniów). Lekcje religii wzbogacają uczniów o mocno zakorzeniony model relacji z drugim człowiekiem, uczą wychodzenia poza hedonizm, poszanowania innych (bez względu na rasę czy wyznanie), odpowiedzialności i patriotyzmu.

Z takim myślami ruszałam na wakacje. Na szczęście rozpoczęłam je rekolekcjami, w czasie których spotkałam mnóstwo pięknych, wartościowych ludzi. Bóg, działając także przez nich, wlał w moje serce pokój i umocnił wiarę. „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.

Życzę wszystkim katechetom siły, wytrwałości i spokoju, by czuli, że w łodzi, którą płyną jest obecny Chrystus.