6 lipca - XIV Niedziela zwykła.

Uczestnicząc w dzisiejszej Eucharystii, prośmy Boga, by zgodnie ze słowami pierwszego czytania Jego Duch "postawił nas na nogi", czyli utwierdził w wierze i miłości.

7 lipca - poniedziałek XIV tygodnia zwykłego.

Przez swojego Syna, który stał się człowiekiem, Bóg wkroczył w historię. Zstąpił z nieba, aby zatroszczyć się o ludzi i być razem z nimi. Sygnały swej troski i bliskości Bóg daje każdemu z wierzących.

8 lipca - wspomnienie św. Jana z Dukli, kapłana.

22 km za Krosnem, w kierunku granicy z Czechami, na początku XV w. urodził się nasz Patron. W młodości prowadził pustelnicze życie w pobliskich lasach. Wstąpił do Franciszkanów i został kaznodzieją. Pragnąc bardziej surowego trybu życia, przeszedł do Bernardynów. Zmarł w sędziwym wieku 29 września 1484 r.

9 lipca - środa XIV tygodnia zwykłego.

Józef, syn patriarchy Jakuba sprzedany przez braci do Egiptu, uratował ojca i braci od śmierci głodowej. W każdej Mszy św. Chrystus Pan zaspakaja głód ludzkiej duszy, karmiąc nas słowem życia wiecznego i Chlebem Nieśmiertelności.

10 lipca - czwartek XIV tygodnia zwykłego.

Bóg nie szuka zemsty i zniszczenia człowieka. Przeciwnie: zawsze mu przebacza i spieszy na ratunek. Poucza nas o tym historia Józefa egipskiego, okazującego miłosierdzie braciom, którzy sprzedali go przed laty do niewoli.

11 lipca - święto św. Benedykta, opata, patrona Europy.

Św. Benedykt jest jedną z największych postaci Kościoła zachodniego. Urodził się w 480 r. Pochodził ze szlacheckiego rodu. Był pustelnikiem. Gromadzili się wokół niego uczniowie pociągnięci przykładem jego życia. W 529 r. założył klasztor na Monte Cassino. To miejsce stało się kolebką Zakonu Benedyktynów, których wkład w kulturę materialną i duchową Europy trudno przecenić. Papież Paweł VI ogłosił go patronem Europy.

12 lipca - wspomnienie św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu, biskupa i męczennika.

Czcimy obcokrajowca, misjonarza Ziemi Prusów. W 1009 r. poniósł śmierć męczeńską w ziemi Jadźwingów, wraz z 18 towarzyszami. Jest autorem Żywota św. Wojciecha, Żywota pięciu braci męczenników oraz Listu do cesarza Henryka II, w którym występując w obronie Polski, pisze, że Bolesława Chrobrego "kocha jak duszę swoją i więcej niż życie swoje".