Odpowiedź eksperta
Na wstępie warto wyjaśnić, czym jest majątek wspólny i majątek osobisty w kontekście prawa cywilnego.

Majątek osobisty to wszystkie dobra, które należą wyłącznie do jednego z małżonków. Według polskiego prawa cywilnego, do majątku osobistego zalicza się:

– mienie nabyte przed zawarciem małżeństwa,

– mienie odziedziczone lub otrzymane w darowiźnie, chyba że darczyńca lub spadkodawca wyraźnie zastrzegli inaczej,

– prawa majątkowe wynikające z przepisów o własności intelektualnej,

– odszkodowania za uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę,

– przedmioty służące do wykonywania zawodu, o ile nie są częścią przedsiębiorstwa.

Majątek wspólny zaś to wszystkie dobra i zobowiązania nabyte wspólnie przez małżonków w trakcie trwania małżeństwa. Obejmuje to m.in.:

– dochody z pracy i działalności zarobkowej każdego z małżonków,

– dochody z majątku wspólnego oraz z majątku osobistego każdego z małżonków,

– środki zgromadzone na rachunkach oszczędnościowych lub oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz wkłady w innych instytucjach finansowych.

Ponieważ dom kupili Państwo przed zawarciem związku małżeńskiego, to proporcje, czyli udziały, w jakich zdecydowaliście się na jego kupno, po zawarciu małżeństwa pozostaną waszym majątkiem osobistym. W tych samych wielkościach do majątku osobistego wejdą też wasze zobowiązania, czyli kredyt hipoteczny w stosunku 60/40.

Nieruchomość kupiona przed ślubem, zgodnie z polskim prawem, wchodzi do majątku osobistego tego małżonka, który ją nabył, i nie jest automatycznie uwzględniana w majątku wspólnym małżonków.

Jednakże w zależności od okoliczności, takich jak wspólne nakłady na nieruchomość czy brak umowy majątkowej małżeńskiej, sytuacja ta może ulec zmianie. Aby uniknąć nieporozumień i sporów, warto przed ślubem dokładnie przemyśleć kwestie związane z zarządzaniem majątkiem i, w razie potrzeby, zawrzeć odpowiednią umowę majątkową. Dzięki temu można zabezpieczyć interesy obu stron i uniknąć ewentualnych problemów w przyszłości.