Jest jedną z najbardziej tajemniczych, a zarazem poruszających postaci Nowego Testamentu. Występuje przede wszystkim w Ewangelii według św. Jana (rozdziały 11-12), gdzie zostaje przedstawiony jako przyjaciel Jezusa oraz brat Marty i Marii. Choć sam Łazarz nie wypowiada ani jednego słowa na kartach Ewangelii, jego historia stała się jednym z najpotężniejszych znaków objawiających władzę Chrystusa nad śmiercią.

Betania – niewielka miejscowość położona niedaleko Jerozolimy – była miejscem, do którego Jezus chętnie powracał. Dom Łazarza i jego sióstr stanowił przestrzeń gościnności, odpoczynku i przyjaźni. Ewangelista Jan podkreśla szczególną więź: „Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza”. Ta relacja ukazuje ludzką bliskość Jezusa oraz wartość przyjaźni w życiu duchowym.