Pod ocenę innych poddajemy właściwie wszystko – zachowania, reakcje, wybory i działania. Czy dobrze wypadniemy, zrobimy, napiszemy? Chcemy za wszelką cenę spełniać oczekiwania innych, nikogo nie zawieść. Czasem wręcz wyprzedzamy zaspokajanie potrzeb innych. A ich opinia wpływa na samoakceptację, sensowność podejmowanych aktywności, trafność decyzji. Obawa przed krytyką i negatywną oceną paraliżuje i nie pozwala być tak naprawdę sobą. A to niejednokrotnie zabiera nie tylko radość życia i spontaniczność, ale coraz trudniej też odpowiedzieć sobie na pytania: czego pragnę? Jaki(-a) jestem? Do czego dążę? Jakie mam pragnienia?

Na początek warto sobie uświadomić, że nikt tak jak my sami nas nie zna. Że tylko my wiemy, co się kryje pod naszymi wyborami, jakie motywacje nami kierują. I przede wszystkim – co przeżyliśmy, co spowodowało, że jesteśmy właśnie w tym miejscu. Ważne, żeby oceny innych nas nie definiowały. Ale jak to zrobić? Oto propozycja kilku sprawdzonych sposobów:

• zauważ, w jakich sytuacjach włącza ci się wewnętrzny krytyk: co o mnie pomyślą? To pewien powtarzający się schemat, przeanalizuj więc sytuację, spróbuj realnie ją ocenić. Oddziel fakty od swoich interpretacji i emocji, nawet możesz to spisać, wtedy będzie bardziej namacalne;
• przypominaj sobie jak najczęściej, że to jedynie opinia innych, pewna informacja, a nie ty i twoja wartość; że słowa innych cię nie tworzą;
• spróbuj co jakiś czas przełamać lęk i zrobić coś pozornie przeciw sobie – choćby zagadnąć do kogoś, napisać do kogoś wiadomość;
• staraj się nie zadawać innym pytania: jak było?;
• kiedy włącza ci się wewnętrzny krytyk, powiedz sobie: nie jest źle, następnym razem mi się uda; a może właśnie wyszło jeśli nie świetnie, to wystarczająco dobrze? – nie musisz przecież być idealny(-a);
• zastanów się, co jest dla ciebie ważne, przypominaj sobie, że nie musisz spełniać oczekiwań innych ludzi;
• na koniec dnia w ramach swoistego rachunku sumienia zauważ, co ci dobrze wyszło; nie chodzi wcale o wielkie sprawy – zwróć uwagę na te małe, które tworzą codzienność;
• zadbaj o siebie – ducha, ciało, emocje; znajdź czas na codzienny, choćby niewielki reset;
• miej wokół siebie ludzi, którzy będą cię wspierać;
• nie oceniaj innych.

Pamiętaj, wypatrywanie opinii innych działa na zasadzie schematu i potrzeba czasu, żeby go przełamać. Nie zniechęcaj się więc i walcz o siebie.

Na koniec jeszcze jedna istotna wiadomość: często to nie opinie innych, ale nasze wyobrażenia o tym, że oni tak o nas myślą. Ludzie są tak naprawdę w dużej mierze zajęci samymi sobą, a nami wcale aż tak często się nie zajmują. To ułatwia choć trochę zadanie ;-).