Trudno jest zabrać głos w przypadku tak ważnych wydarzeń, które stały się naszym udziałem w ostatnich dniach. Po pierwsze dlatego, że piękno Liturgii Paschalnej, oprócz doświadczania we wspólnocie Kościoła, każdy przeżywa indywidualnie, w zależności od potrzeby ducha i otwartości. Mówi się, że Święta Wielkanocne to święta naszej dojrzałości chrześcijańskiej. Tak jak święta Bożego Narodzenia mają wymiar bardziej rodzinny, choć oczywiście przekazują także ważne prawdy, tak te szczególnie kładą nacisk na osobiste zaangażowanie w sprawach wiary. Możliwości pogłębienia życia duchowego w ostatnich dniach mieliśmy i mamy nadal sporo. Święta Zmartwychwstania bowiem przynoszą ze sobą tak wiele, że dni Triduum Paschalnego zapełnione mamy po brzegi. Kościoły służą swoim wnętrzem, czasem adoracji i skupienia.

Pamiętam, że jako małe dzieci chodziliśmy na adoracje wyznaczonymi klasami. W całym ferworze przygotowań świątecznych wychodziło się z domu, by w chłodnym kościele przez godzinę modlić się, często w ciszy, przy grobie Pana Jezusa. Zarówno cisza, jak i wymowa Grobu dla dziecka były czymś niezwykłym, co pozostaje w pamięci aż do dziś. Ten czas zamyślenia spędzony w kościele jest czasem wyłącznie dla nas i owocuje potem jeszcze długo.

Kiedy będziemy brali do ręki to wydanie gazety, za nami będzie już spora część doświadczeń paschalnych. Minął czas tzw. Ciemnicy, w której wsłuchiwaliśmy się w wolę Ojca, czas Grobu, który był zaskoczeniem, że nie tak miało się skończyć i wciąż trwa dzisiejsza radość Zmartwychwstania. Nie warto tego wyciszenia i skupienia zagubić przez hałas "świętowania" . Niech będzie ono kontynuacją tego, co wydarzyło się przez trzy ostatnie dni.

Jedno jest jeszcze warte zauważenia w Świętach Zmartwychwstania - nadzieja eschatologiczna. Skoro Chrystus Zmartwychwstał, nasza wiara nie jest daremna, bo i my kiedyś zmartwychwstaniemy (por. 1 Kor 15, 17n). Dlatego, jak pisze św. Paweł: "Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Przez to, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu" (1 Kor 15, 57-58).