„Dziś nie lubimy o nim pamiętać. Ale nie unikniemy pytania: czym był komunizm? Był jedyną zrealizowaną utopią, która ogarnęła pół świata na pół wieku. W Polsce rozpoczął się jej upadek i dlatego tu powinno powstać Muzeum pokazujące porażającą siłę tego systemu, jego trwanie i rozkład” - te słowa zwięźle oddają ideę, jaką powzięli pomysłodawcy Muzeum Komunizmu.
Pierwszym etapem budowy jest wystawa w PKiN - mówi jej kustosz Małgorzata Cielecka - ale główny cel to utworzenie muzeum.
Części ekspozycji o wymownych tytułach - Instalowanie systemu, Tworzenie nowego człowieka, wreszcie Opozycja. Narodziny „Solidarności” przejrzyście, a przy tym niezwykle plastycznie pokazują reżim. Warto wspomnieć o choćby kilku materiałach dokumentujących kilkadziesiąt lat historii. Zwiedzający zobaczą oryginalne ubranie i narzędzia pracy łagierników, guziki z Katynia. Są fotografie z kontroli przez MO w 1966 r. samochodu Prymasa Wyszyńskiego. Funkcjonariusze poszukiwali Obrazu Wędrującego Matki Bożej. Można obejrzeć zdjęcia kalendarza Kardynała z datą 16 października 1978 r. Nie zabrakło dowodów absurdu systemu: prezenty dla pracowników Huty Warszawa - dla wszystkich dwa lewe buty; wypiski z książki zażaleń - skarga klientki, że zakupione mięso mielone nie było opakowane. Sprzedawca wyjaśnia, że towar był „zamarznięty na kość”, więc papier nie był potrzebny. Obejrzymy tu kroniki filmowe z lat 1945-89, przeźrocza dotyczące tego okresu. Jedna z sal została urządzona jako miejsce przesłuchań. Wchodzący są witani żarówką świecącą prosto w oczy i głosem oficera śledczego.
Wystawa w chłodnej i stęchłej piwnicy to wymowna lekcja historii. Organizatorom udało się barwnie i sugestywnie przedstawić lata zniewolenia. Sądząc po wpisach do księgi pamiątkowej, gdzie powtarza się wezwanie: „please, more english”, niedoceniono tylko gości, którzy nie znają polskiego. Mimo wszystko warto zajrzeć do SocLandu choćby dla samych zdjęć.

Wystawa SocLand, Pałac Kultury i Nauki, poziom 12, czynne codziennie w godz. 10.00-19.00, wstęp wolny.