Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. Wkrótce jak co roku zasiądziemy do wigilijnego stołu. Jak będzie on wyglądał? Czy tradycyjnie, czy z szynką i schabowym, jak sugerują tytuły niektórych gazet? Tradycja nakazuje, by menu wieczerzy wigilijnej składało się 12 potraw - ryb pod różnymi postaciami oraz dań bezmięsnych: postnej kapusty z grzybami, pierogów z kapustą, barszczu, kompotu z suszonych owoców, a na deser klusek z makiem, kutii czy innych dań wigilijnych stosowanych w zależności od regionu i kultury osób tam zamieszkujących. Tej pięknej polskiej tradycji są wierni nie tylko ludzie starszej daty, a większość rodzin pieczołowicie dba o to, żeby w dzień wigilii domownicy nie sięgali po pokarmy mięsne, nie podskubywali świątecznych pasztetów i smakowitych makowców. Na to przyjdzie pora w pierwszy dzień Świąt. Zgodnie z postanowieniem II Polskiego Synodu Plenarnego my, katolicy, zobowiązani jesteśmy do „zachowania wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych w wigilię Bożego Narodzenia, ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w Polsce”. (Donosi o tym najnowszy List Episkopatu). Ci, dla których wigilia nie kojarzy się z ważnym wydarzeniem religijnym, z pewnością zadowolą się golonką i schabowym...
KPK (kan. 1250) stwierdza: „W Kościele powszechnym dniami i okresami pokuty są poszczególne piątki całego roku i czas Wielkiego Postu”. Według kan. 1251 „wstrzemięźliwość od pożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem KEP, należy zachować we wszystkie piątki całego roku, chyba, że w danym dniu przypada jakaś uroczystość”. Jakże łatwo przekonać się, że nie przestrzegany jest post w piątek. Przeprowadziłam takie proste doświadczenie. Postanowilam zorientować się, co oferują punkty zbiorowego żywienia w piątek. Byłam w kilku barach. Długo stałam przed wywieszonym na ścianie jadłospisem i szukałam czegoś chociaż w nazwie postnego. Były mielone, schabowe, żeberka, gulasz, flaki, wątróbka, babka ziemniaczana (z kawałkami mięsa), ale ani śladu ryby smażonej. Wprawdzie z głębi lady wyzierały jakieś śledzie z cebulką, ale nic poza tym. W innym oferowano danie rybne jako danie dnia, ale tylko w określonych godzinach. Na moje pytanie o danie postne, pani w jednym z punktów odpowiedziała: Nie mieliśmy czasu na smażenie ryb, może przyjdzie pani później... (było po czternastej, więc pora jak najbardziej obiadowa). Zdecydowałam się na zupę. Cierpliwemu i mniej godnemu pozostało czekać aż kucharka znajdzie czas na usmażenie ryby, albo poddać się pokusie zamówienia mniej pracochłonnego (?), ale za to jakże niepostnego schabowego, jak uczyniła to znakomita większość.