3 maja o godz. 10.30 świątynia pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Łomży zapełniła się ludźmi w mundurach. Mężczyźni świętowali w uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski swoje patronalne święto, które miało miejsce dzień wcześniej - święto strażaka. W komplecie stawili się strażacy z OSP w Konarzycach, Kupiskach, Podgórzu. Przybyli delegaci z OSDP w Siemieniu, Giełczynie, Piątnicy. Z Łomży na czele ze swym komendantem Lucjanem Porowskim przyjechali przedstawiciele Państwowej Straży Pożarnej. Gminę łomżyńską reprezentowała Maria Mrozek.

W homilii podczas uroczystej Mszy św. ks. Eugeniusz Sochacki, proboszcz parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, przypomniał wszystkim zebranym o wielkiej ofiarności i poświeceniu - nawet z narażaniem życia, o bezinteresownej służbie ludziom strażaków. Są oni przykładem cnót obywatelskich, które są dziś tak niepopularne, bo nie dają wymiernych korzyści. Można więc od tych ludzi uczyć się pięknych postaw, a potrzeba ich w naszej kochanej Ojczyźnie, jak chyba nigdy dotąd.

Kaznodzieja przedstawił piękno i znaczenie munduru strażackiego, jego oddziaływanie społeczne. Kazanie Księdza Proboszcza poruszyło niejedno serce, bo było od serca powiedziane - można było zauważyć kręcące się łezki w oczach wiernych, szczególnie strażaków - a przecież to tacy twardzi ludzie.

Strażacy z parafii Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej uczestniczą w liturgii także w święta parafialne, ogólnokościelne, jak chociażby trzymając straż u Grobu Pańskiego - jest to zapewne tradycja wielu parafii. Jednak tu godna podkreślenia, gdyż jest to młoda parafia, a jest w niej widoczne wielkie zaangażowanie wiernych, którzy żyją sprawami swojego "kościółka". Gospodarz tej parafii może być dumny z tak dynamicznie rozwijającego się życia parafialnego. Potrafi on przez swój przykład pociągnąć za sobą innych. Gdy trzeba coś zrobić, to ks. Eugeniusz pierwszy chwyta narzędzia - jeśli trzeba to i miotłę, i kosiarkę - żadna praca nie jest mu obca. Odprawia wiele nabożeństw dla swoich parafian, by duch ochoczo wzlatał ku sprawom Bożym. Co tu dużo mówić - "jaki pan, taki kram".