W Warszawie i najbliższej okolicy mamy pod dostatkiem teatrów, kin, wystaw, koncertów i czego tam jeszcze dusza zapragnie. Czasem może zdarza się nam lekceważyć tzw. prowincję z jej kulturą, obyczajami i zainteresowaniami...

Prowincja nie ma już dawnej świetności: dworków i ludowej kultury. W komunizmie próbowano zastąpić przeszłość nową kulturą proletariatu. Dziś wiele osób ocknęło się i bardzo szybko zaczęto odszukiwać to, co zapomniane. Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Tłuszczańskiej zorganizowało w swojej siedzibie - muzeum w Tłuszczu - wystawę Piękno naszej gminy w oczach dzieci i młodzieży. Pośród bardzo wielu dzieł, szczególnie rysunków i obrazów, na uwagę zasługuje pozycja książkowa, a właściwie katalog Kapliczki Gminy Tłuszcz. Autorami pracy są uczniowie klasy ósmej szkoły podstawowej z Jasienicy koło Tłuszcza.

Uwagę zwiedzających przykuwa do tej pozycji jej niezwykła estetyka. Praca w segregatorze formatu A4 zawiera komputerowo opracowane zdjęcia 31 kapliczek, które towarzyszą na rozstajach dróg mieszkańcom gminy tłuszczańskiej, czyli wschodnich krańców warszawsko-praskiej diecezji. Zdjęcia są opracowane w stylu starej, przedwojennej fotografii. Na kartach pracy można zobaczyć zarówno kapliczki wykonane pod koniec XX w., jak i te, które pamiętają jeszcze drugą połowę XIX stulecia. Fakt, że do dziś kapliczki przydrożne się buduje, świadczy o tym, że potrzeba wznoszenia tych specyficznych dzieł architektury sakralnej jest nadal żywa.

Ciekawostkę stanowi fakt, że obecność kapliczki w swoim krajobrazie dostrzegli uczniowie szkoły podstawowej i znaleźli opiekuna w osobie Anny Mędrzyckiej, która pomogła zmaterializować uczniowską spostrzegawczość w postaci tego skromnego wydawnictwa.

Niestety, takie prowincjonalne gminy jak Tłuszcz nie mogą nagrodzić podobnych prac wydaniem książkowym, toteż uczniowskie dzieło jest wyłożone do wglądu mieszkańców w salach muzeum. Mimo skromnych środków, prowincja stara się tworzyć kulturę. Dzieje się tak najczęściej dzięki pojedynczym osobom, które potrzebę tworzenia kultury zauważają. Tak więc mimo to, że wschodnie Mazowsze jest zapomniane w inwestycjach i nie rozkwita tak jak okolice Warszawy, jednak, jak to mawiał Papież, mieszkańcy nie dają się.

Kapliczki przydrożne już od dawna towarzyszą Polakom na drogach ich życia. Szczególnie na wsiach ich widok przypominał o modlitwie, o obecności Boga, o spotkaniu z Nim. Były dla chrześcijan jak przykazania Boże noszone przez Żydów. Dziś ich obecność też może mieć takie znaczenie. Oby jednak nie zostały tylko sprowadzone do dzieł miejscowej kultury, oby ludzie odczytali ich duchowe przesłanie.