9 stycznia w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Wałbrzychu Poniatowie odbyło się spotkanie opłatkowe, na którym została przedstawiona inscenizacja bożonarodzeniowa pt. „Miejsce przy stole”. W przedstawieniu wzięło udział aż 40 uczestników, od przedszkolaków, po uczniów z klasy VI, a nawet dwie absolwentki: Daria i Olga Więckowskie, które zadbały o stronę muzyczno-wokalną uroczystości. Radą i pomocą służyła nam wychowawczyni klasy I Teresa Więckowska. Aby przedstawienie było udane pierwsze próby zaczęły się już w listopadzie i trwały aż do dnia występu. Tematem tegorocznej inscenizacji Jasełek było owo miejsce przy stole, które czeka na każdego potrzebującego. W naszym przedstawieniu tymi potrzebującymi osobami były znane postacie z literatury dziecięcej: Dziewczynka z zapałkami, Janko Muzykant, młody Andersen, oraz Nieznajomy, który kilkakrotnie powtórzył znane wszystkim słowa Jezusa: „Kto by przyjął jednego z tych najmniejszych. Mnie przyjmuje”. Gdy już wszyscy, potrzebujący, głodni i zmarznięci znaleźli swe miejsce przy stole, by zjeść wspólnie posiłek, rozległo się pukanie do drzwi i głos dzwonków... Był to Nieznajomy, który po wypowiedział słowa: „Przychodzę, aby wasze świętowanie było pełne, gdyż wiem, że macie serca otwarte na rodzącą się miłość. Byłem głodny, a daliście Mi jeść, byłem spragniony, a daliście Mi pić, byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie, byłem nagi, a przyodzialiście Mnie, byłem chory, a odwiedziliście Mnie. Przychodzę do każdego z was każdego dnia również w drugim człowieku”. Tym Nieznajomym okazał się kochający nas wszystkich Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel. Dał nam dobrą lekcję życia. Nauczył nas, że należy zauważyć tych, którym powodzi się gorzej, że trzeba mieć serce otwarte na drugiego człowieka, trzeba uzmysłowić sobie, że przez pomoc drugiej osobie pomagamy samemu Bogu, urodzonemu kiedyś dla naszego zbawienia. W ten sposób okazujemy wdzięczność Jemu za Miłość do nas. Piękny czas Bożego Narodzenia to czas, kiedy Bóg - Człowiek szuka miejsca dla siebie nie tylko w ubogiej stajni betlejemskiej, ale przede wszystkim szuka go w ludzkim sercu. Myślę, że przedstawienie to pomogło w zrozumieniu tej prawdy i pozwoliło wszystkim przybyłym: gościom honorowym, rodzicom, jak również i samym uczestnikom, choć na chwilę oderwać się od codziennego pośpiechu i zatrzymać się, aby wsłuchać się w Słowo Boga. Jako organizator uroczystości mam nadzieję, że poprzez tę inscenizację wieść o miłości Boga, chęć pomocy innym zrodzi się w sercach nasz wszystkich.