W rozmowach z młodzieżą na temat przystąpienia do Unii Europejskiej można usłyszeć wiele optymistycznych przewidywań. Ucząc się języków obcych, kończąc studia, mają oni nadzieję na znalezienie atrakcyjnej pracy, godziwe zarobki, przyjemne spędzanie czasu wolnego. Wszystko jest ważne, ale czy najważniejsze?
Patrząc z perspektywy człowieka wierzącego, szukającego najwyższej prawdy, brakuje odniesienia do spraw duchowych. Do tej pory młodzież nie podejmuje specjalnie tematów moralnych, które mogą się znaleźć w niematerialnej części wspólnoty państw Europy. A o to bardzo apeluje Ojciec Święty, wzywając do pamiętania w dokumentach i życiu także o sprawach wiary.
A. Lapple w swojej książce Powróćmy do modlitwy (Kraków 1991) cytuje przeróbkę modlitwy Ojcze nasz, którą w 1968 r. (bunt dzieci kwiatów) rozdawał przed kościołem akademickim w Hamburgu prof. Helmut Thielicke. Na odwrocie ulotki Niemieckiego Socjalistycznego Związku Studentów czytamy:

Kapitale nasz, któryś jest na Zachodzie,
Niech się amortyzują twoje inwestycje,
Niech przyjdzie twój zysk,
Niech twoje kursy rosną na Wall Street
Tak jak i w Europie,
Obrót nasz codzienny daj nam dzisiaj
I przedłuż nam nasze kredyty,
Jak i my przedłużamy je naszym dłużnikom
I nie dopuść, abyśmy popadli w bankructwo,
Ale nas zachowaj od związków zawodowych.
Bo twoja jest połowa świata i potęga,
I bogactwo od dwustu lat

Mamon(a)

Boję się, aby w wyniku przyłączenia do Unii Europejskiej młodzież nie przyjęła za swoją tej barbarzyńskiej przeróbki Modlitwy Pańskiej. Może więc warto zachęcać ją do dyskusji o wartościach Europy XXI w. Wręcz do obowiązku katechetycznego i wychowawczego obecnego czasu należy analiza adhortacji apostolskiej Jana Pawła II Kościół w Europie. Znajdują się tam m.in. słowa: „Zgromadzenie synodalne ukazało w sposób jasny i przekonujący, że Kościół ma do zaoferowania Europie najcenniejsze dobro, jakiego nikt inny nie może jej dać: jest to wiara w Jezusa Chrystusa, źródło nadziei, które nie zawodzi; jest to dar leżący u początków jedności duchowej i kulturowej ludów Europy, który dzisiaj i w przyszłości stanowić może zasadniczy wkład w ich rozwój o integrację” (nr 18). Obok tych słów nie można przejść obojętnie.