Chrystus zmartwychwstał!
Alleluja! - Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!
Tymi słowami zaczerpniętymi z polskiej, głęboko religijnej tradycji będziemy się pozdrawiać w Poranek Wielkanocny, obchodząc kolejne w naszym życiu święta Zmartwychwstania Pańskiego. Będziemy uczestniczyć w tym wielkim wydarzeniu, jakim jest Zmartwychwstanie Pana Jezusa, które jest faktem, a nie legendą ani pobożnym życzeniem, bo ma ono swój czas, swoje miejsce i wiarygodnych świadków. Jak powiedział Ojciec Święty Jan Paweł II, podczas obchodzenia tych Świąt wypełnia się historia człowieka. Człowiek przez całe dzieje nie usłyszał wspanialszej nowiny od tej, jaką w Poranek Wielkanocny głosi Kościół. Śmierć została pokonana. Szatan zwyciężony. Chrystus zmartwychwstał. Krzyż i zmartwychwstanie otwiera przed nami nieznaną dotąd perspektywę, cel naszych dążeń i nadziei. Tu chodzi o pełnię życia pochodzącego od Boga. Jest to życie tak nowe i zdumiewające, że aż trudne do udźwignięcia przez naszą wyobraźnię. „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało (...), jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2, 9) - zaświadczył Apostoł Jan, jeden ze świadków zmartwychwstania. Czy to do nas dociera? My powinniśmy dzień i noc nie przestawać dziękować Bogu za tak niezwykły dar. Dla każdego, kto trwa z Chrystusem, nie straszna śmierć. Bo od tamtej Wielkiej Nocy przyszłość należy do Chrystusa i tych, którzy Jemu bez reszty zawierzyli.
Za mało jednak, aby jedynie to wydarzenie wspomnieć, za mało w Wielką Sobotę poświęcić pokarmy i podzielić się święconym z najbliższymi w duchu życzliwości podczas świątecznego, niedzielnego śniadania. Powiem jeszcze raz: za mało iść na Rezurekcję. Prawdę o zmartwychwstaniu trzeba przyjąć, w nią uwierzyć i żyć według zasad Chrystusa - by samemu zmartwychwstać do chwały, jaką nam wysłużył Chrystus.
Drodzy Rodacy! Nie bądźmy niemymi świadkami. Nie bądźmy podobni do żołnierzy strzegących grobu, którzy ten moment przespali, co więcej pod presją nacisków władzy poddali się kłamstwu, upowszechniając fałszywą wersję.
Patrzmy na Marię Magdalenę, która nie wstydzi się łez pokuty, ale i łez radości, rozpowiadając tę wielką nowinę.
Patrzmy na wiarę Jana, któremu nie trzeba było więcej dowodów. Po prostu ujrzał i uwierzył.
Patrzmy na Piotra, pierwszego papieża, który po takim wydarzeniu już nie zaparł się swego Mistrza, ale wyznając trzykrotnie miłość, potwierdził ją śmiercią męczeńską.
Od tej pory nie ma już lęku, obawy, zawiedzionych nadziei, ale jest pewność i ufna wiara, że cokolwiek człowieka spotka, to może być spokojny, bo z nim jest zmartwychwstały Chrystus.
Z okazji Świąt Wielkanocnych wszystkim duszpasterzom polonijnym, siostrom zakonnym, całej redakcji Tygodnika Katolickiego „Niedziela w Chicago”, za pośrednictwem którego ta prawda docierać może do Was w naszym ojczystym języku, oraz Wam wszystkim Rodakom mieszkającym w Chicago i okolicach oraz Waszym rodzinom w Polsce, pragnę jako biskup odpowiedzialny za Polonię chicagowską złożyć najserdeczniejsze życzenia, aby prawdziwie radosne „Alleluja!” pojawiło się na Waszych ustach i przeniknęło w głąb Waszych serc w Niedzielę Zmartwychwstania i było także obecne w każdym dniu oraz w każdym wymiarze Waszego codziennego życia, a za Waszym pośrednictwem dotarło też do każdego ludzkiego serca.
Głośmy światu, że Chrystus Zmartwychwstał. Pokój i łaska Zmartwychwstałego niech towarzyszą wszystkim Waszym codziennym poczynaniom.
Wesołego Alleluja!