„Jezus rzekł do niej: »Mario!«.
A ona obróciwszy się,
powiedziała do Niego po hebrajsku: »Rabbuni«,
to znaczy: [Mój] Nauczycielu!”.
J 20, 16-17

Wstaję z martwych.
Rodzę się.
Z Twojej i z mojej Pasji,
z moich martwych nadziei,
martwej wiary.
Z martwych miłości.
Jak uschnięta dopiero co gałązka
z pnia tętniącego życiem,
którego ożywcze soki toczą się do żył moich -
Boska Transfuzja Miłosierdzia.
Wystrzelam ku niebu „Alleluja!”
otulona całunem Twej Łaski,
której mocą zdjąłeś z krzyża śmiertelności i rozpaczy
moje obolałe członki.
Na Twoje słowo zamieniam się w Zmartwychwstanie,
wiosną zakwitam.
Mój, mój Zmartwychwstały...

Panie...

Z Martwych Powstanie Mojego Życia...

Panie...

Kiedy staję się zachwytem Twoją Rezurekcją,
uczyń mnie zachwytem Kalwarią.

Panie...

Święty... Mocny... Nieśmiertelny...

Boska Pasjo
we mnie
i dla mnie...

Panie...

Kluczu moich pobielanych grobów,
w których grzechem kamienuję
Życie.

Niezmordowany Ogrodniku na moich ugorach,
trzęsawiskach,
preriach,
na którego Słowo pustynia
zakwita.

Wodo Źródlana,
odtruwająca moje mętne sadzawki.

Odwieczny i Wieczny Nauczycielu,
wyzwalający z analfabetyzmu miłości.

Dniu
nie mający końca ni zmierzchu.

Mistrzu
Marii, Piotra, Jana
i mój...

gdy przyjdzie Wielkanocny Poranek

Z martwych wstanę!