Ten kraj szczęśliwy, ubogi i ciasny!
Jak świat jest Boży, tak on był nasz własny.
Adam Mickiewicz, „Pan Tadeusz”

30 maja odbyła się uroczystość odsłonięcia i poświęcenia tablicy pamiątkowej na ścianie kościoła farnego, poświęconej ziemi wileńskiej - w 60. rocznicę Akcji „Burza” - Operacji „Ostra Brama” na Wileńszczyźnie.
„Burza” to kryptonim akcji zaplanowanej w środku wojny, w 1943 r., przez władze Polskiego Państwa Podziemnego, mającej na celu jawne włączenie się w walkę z Niemcami na ziemiach polskich w miarę posuwającego się frontu od wschodu i umożliwienie przejęcie administracji przez przedstawicieli polskiego Narodu. Akcja „Burza” przebiegała od stycznia do jesieni 1944 r. Cel nie został osiągnięty, gdyż w powojennych układach politycznych Polska pozostała w strefie wpływów ZSRR i poddana została narzuconej przez Moskwę władzy.
Po 60 latach z rozproszonych po świecie Wilnian gromadka osiadłych w Rzeszowie, z rodzinami i przyjaciółmi powzięła myśl wmurowania tablicy pamiątkowej na kościele farnym. Przygotowania trwały kilka miesięcy. Odbyły się spotkania w I Gimnazjum przy ul. Pułaskiego z prelekcjami historycznymi i wspomnieniami.
Uroczystość 30 maja rozpoczęła się wykonaniem programu artystycznego przygotowanego przez młodzież I Gimnazjum pod kierunkiem prof. Agaty Kocój i prof. Agaty Pawlak. Usłyszeliśmy komentarz historyczny, teksty poetyckie i piosenki, wśród nich u nas nieznana - Na znojną walkę, krwawy bój..., której słowa powstały w październiku w bunkrze 3. Brygady Partyzanckiej Gracjana Fróga - ps. „Szczerbiec”. Słowa - „bo nasza pieśń nie pachnie rozmarynem”, połączone z tekstami autentycznych rozkazów, zapisów i wspomnień, wprowadziły w nastrój walki partyzanckiej, pozbawionej uroku i fantazji żołnierskich zmagań, przedstawianych w znanych nam piosenkach.
W głównej nawie świątyni stanęły poczty sztandarowe: żołnierski, sybiracki, solidarnościowy, kombatanckie i szkolne. Bp Kazimierz Górny przewodniczył Mszy św. w licznej asyście. Homilię wygłosił ks. inf. Józef Sondej, który przeżył czasy okupacji i pożegnał osobiście wielu, którzy odchodzili przed Boży tron z wielkim bagażem cierpień doznanych z powodu pragnienia wolnej i niepodległej Polski. Ksiądz Senior przypomniał postać młodziutkiej łączniczki - „Inki” z Brygady Wileńskiej, która ocalała w walkach, a śmierć poniosła z wyroku sądu „krzywoprzysiężnego” w więzieniu w Gdańsku już po wojnie. Nie pozwoliła sobie zawiązać oczu i padła z okrzykiem: „Jeszcze Polska nie zginęła!”. W naszej pamięci muszą trwać czyny i ludzie. To jest skarb naszego Narodu i gwarancja naszej tożsamości.
Przy tablicy stanęła warta honorowa żołnierzy i harcerzy. Towarzysząca nabożeństwu orkiestra wojskowa zajęła miejsce pod kościołem i odegraniem hymnu Polski rozpoczęła ceremonię. Odczytano akt założycielski. Odsłonięcia dokonał żołnierz wileńskiego AK Henryk Juchniewicz w towarzystwie młodziutkiej harcerki. Biskup Ordynariusz dokonał aktu poświęcenia. Przybyli przedstawiciele Wilniaków, Senatu Rzeczypospolitej, Kombatanci - Ak-owcy i Win-owcy, harcerze, przedstawiciele Komisji Regionalnej „Solidarności” złożyli kwiaty. Ceremonię prowadził Józef Dalecki, żołnierz Wileńskiego AK, prezes Zarządu Oddziału Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej. Orkiestra wojskowa pożegnała uczestników melodiami żołnierskimi.
Informacje o działalności Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej można również znaleźć na stronie internetowej: www.republika.pl/tmwizw_rzeszow.