Uczestnicy wieczoru podkreślali aspekty kulturowe i socjopoznawcze zainicjowanej przez Łukasza Janickiego ankiety, dotyczącej roli i wizerunku polskiego kapłana katolickiego w życiu społeczno-religijnym i w przekazie medialnym. W poprzednich numerach „Akcentu” odnajdziemy wypowiedzi księży: A. Wierzbickiego, T. Dostatniego, K. Guzowskiego, J. Szymika, W. Oszajcy i J. Sochonia. W najnowszym wypowiadają się: ks. prof. Edward Walewander z KUL, ks. dr Andrzej Luter z „Więzi” i poeta ks. Janusz Kozłowski.

- Skoro nie akceptuję księdza i jego misji takimi, jakimi oni są lub nie jestem w stanie urobić sobie kapłana pierwszego kontaktu według swojej wizji i konsystencji, to stworzę wizerunek takiego, który jest tyleż nierzeczywisty, co quasi-ewangeliczny, akceptowalny przez ludzi oddanych współczesności, „brat-łata” na każdą potrzebę, goniącego za światem i przytakującego wszelkim jego fanaberiom, a nie prowadzącego ludzi do Chrystusa - tak należało by zdefiniować podejście twórców telewizyjnych modeli duchownego z seriali, telenowel itp. Przesłanki takich postaw uchwycił ks. E. Walewander, pisząc: - „Spustoszenie, jakie obecnie się zauważa, wynika z tego, że ludzie w dobrej wierze przyznający się do chrześcijaństwa często w rzeczywistości pozostają poza obszarem religii; nie pozostają w stanie ciągłej, kreatywnej łączności z Bogiem. Kapłan ma przywracać takim ludziom wiedzę, której z całą bezwzględnością pozbawia ich duch świata, w jakim żyją” (s. 107-109). -Tymczasem to zlaicyzowany świat chce bombardować kapłana swoimi ciągłymi „odkryciami Ameryki”, które spisane Objawienie Boże już doskonale zna i określa – można by dodać.

W obszernej i prowokującej wypowiedzi ks. J. Kozłowskiego, poety w sutannie i na rowerze, podkreślona została rola sług Bożych tajemnic: papieży Jana Pawła II i Franciszka. Kapłan i respondent przypomina: - „Tylko ludzie wewnętrznie uwikłani, nieuporządkowani, są nieustannymi malkontentami. Kwestie dobra i zła, bogactwa i gonitwy za dobrami, życia nadzieją i posłusznej ufności to problemy nieobce kapłanom. Prawda jest cierpliwa i nam bliska, ale trzeba mieć odwagę jej służyć. Jestem narzędziem, ale wiele mogę”.

To kolejna zachęta, aby sięgnąć po „Akcent”.