Nabróż to parafia, w której znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, otaczany od wielu pokoleń szczególnym kultem i czcią. W czasie II wojny światowej Obraz ten, można by rzec na zasadzie cudu, w niewytłumaczalny sposób ocalał z podpalonego kościoła. Działo się to 25 maja 1944 r. Obraz wraz z ołtarzem został przewieziony przez miejscowych partyzantów AK do kościoła parafialnego w sąsiednich Tyszowcach, gdzie przebywał do lipca 1948 r. Po zakończeniu wojny powracający do swych domostw ludzie podjęli się wraz z proboszczem ks. Wacławem Cieślickim natychmiastowego odbudowania zniszczonej świątyni. W 1948 r. ówczesny biskup lubelski Stefan Wyszyński podjął decyzję o przeniesieniu Obrazu na jego pierwotne miejsce.

Ks. bp Stefan Wyszyński przybył do Tyszowiec 15 lipca 1948 r., aby wziąć udział w dekanalnym zebraniu Kółek Różańcowych. Następnego dnia, w święto Matki Bożej Szkaplerznej, tj. 16 lipca, osobiście przewodniczył pożegnalnym modlitwom w kościele parafialnym w Tyszowcach i stąd pieszo podążał wraz z Obrazem ku Nabrożowi. Procesja wywołała wielką falę świadectwa wiary tutejszego ludu w łaskawość Matki Bożej i otrzymanych za przyczyną tego Obrazu darów. Wzięło w niej udział ok. 10 tys. wiernych.

Osiągnąwszy cel pielgrzymowania, ks. bp Wyszyński sprawował w Nabrożu Mszę św. dziękczynną, wygłosił porywające kazanie i wzbudził u wiernych ideę, by miejsce to traktowali w szczególny sposób, bo przemawiają za nim Boże znaki łaski i miłosierdzia. Na zakończenie swego pobytu dokonał poświęcenia odnowionej częściowo świątyni. Przybliżając te wydarzenia, znamy nie tylko przyczynę, lecz mamy duchowy i historyczny powód sądzić, iż to wydarzenie również wpłynęło na dalsze życie i działalność sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, którego owoce w najbliższym czasie ta ziemia będzie mogła odczuwać i zbierać. Wiele parafii na naszym terenie doznało odczucia pasterskiej, błogosławionej jego obecności. Mamy więc zatem prawo głośno i wyraźnie zaświadczyć, tuż za krasnobrodzką parafią, dziś głównym sanktuarium maryjnym naszej diecezji, iż dla tej cząstki ziemi zamojskiej. Nabróż - spowity tradycją i zwyczajami okolicznych regionów - jest cichym, skromnym, lecz dobitnym darem i głosem sługi Bożego Prymasa Tysiąclecia. Można by rzec, iż w tym wydarzeniu zafunkcjonowała, czy też zaistniała "Boska racja stanu", której doznał lubelski Pasterz, a której świadkami byli ówcześni mieszkańcy tej ziemi. Właśnie oni wciąż do tego niezaprzeczalnego faktu powracają, pielęgnują go i pragną, aby była zachowana i kontynuowana.

Warto podkreślić, że w tym roku przypada 750. rocznica objawień Matki Bożej Szkaplerznej, które miały miejsce 16 lipca 1261 r. w Cambridge. Wówczas to Matka Boża objawiła się Szymonowi Stockowi, generałowi Karmelitów, i wypowiedziała słowa: "Weź, mój synu, ten szkaplerz twego Zakonu, jako znak szczególnej łaski mojej. Kto umrze odziany szkaplerzem, uniknie ognia piekielnego. Jest on znakiem zbawienia, obroną w niebezpieczeństwach, zakładem pokoju i wiecznej szczęśliwości" .

Szkaplerz karmelitański ściśle jest związany z każdym wizerunkiem Matki Bożej, który przedstawia Ją w takim znaku i zawsze odnosi się do Jej objawienia. Niech ta rocznica będzie dla nas okazją okazania wdzięczności za opiekę i dar łaski, który ciągle jest nam tak potrzebny. Pragnę zatem serdecznie zaprosić wszystkich, którzy w obecnym roku chcą złożyć Bogu dar dziękczynienia za życie kard. Stefana Wyszyńskiego, za jego obecność na naszej ziemi, za jego czas wyrażony w modlitwie, w prostych bezpośrednich rozmowach z ludźmi, w Bożym Słowie, w sprawowanej Mszy św. Za dar Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania, a w szczególności za to, że nasze maryjne miejsce modlitwy w Nabrożu jest naznaczone znakiem obecności tak wielkiego Polaka.