Odpowiedzenie na wezwanie Mistrza z Nazaretu oraz zdecydowanie się na złożenie ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa jest trudnym wyborem życiowym. Jest to też ogromny dar, jaki młody człowiek ofiarowuje Kościołowi.
Ten ważny dzień w życiu sióstr neoprofesek poprzedziła głęboka formacja w postulacie i dwa lata w nowicjacie, w którym swoją radą i modlitwą służyły siostrom: s. Urszula Kwiatkowska, mistrzyni, i s. Agnes Rysz, socjuszka. Bezpośrednim przygotowaniem do złożenia ślubów były rekolekcje, które poprowadził o. Bogdan Giemza, salwatorianin z Wrocławia. W rozważaniach rekolekcyjnych przybliżył wielkość konsekracji zakonnej i wskazał na Maryję jako na wzór dla osób konsekrowanych.
W sam dzień uroczystości Mszy św. w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny przewodniczył i homilię wygłosił bp Jan Wątroba, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej. Na uroczystości przybyły rodziny sióstr neoprofesek, siostry nazaretanki, przełożone domów zakonnych na czele z s. Miriam Ścieszko - asystentką i delegatką siostry prowincjalnej oraz s. Benigną Rygał - przełożoną Domu Nowicjatu w Częstochowie. Licznie przybyli także kapłani, którzy celebrowali wspólnie z Księdzem Biskupem Eucharystię. Komentarz obrzędów liturgicznych prowadził ks. prał. Grzegorz Ślęzak. Uroczystej celebrze towarzyszył śpiew chóru sióstr nazaretanek pod dyrekcją s. Angeliki Szydłowskiej i asysta z Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej.
W homilii Dostojny Celebrans starał się odpowiedź na pytanie, dlaczego młody człowiek wybiera życie zakonne. „Nie czyni tego tylko i wyłącznie dla wyrzeczenia - zauważył - ale chce czerpać z życia Bożego, z wielkich darów, i wartości Królestwa Bożego. Wyrzeczenie jednak jest bardzo istotnym wymiarem takiego wyboru życiowego. Przez składane śluby młody człowiek rezygnuje z własnej woli, z materialnych bogactw, a swoje serce całkowicie oddaje Chrystusowi. W zamian za to otrzymuje radość życia w bliskości z Bogiem. To właśnie w miłości Jezusa jest odpowiedź na pytanie, dlaczego ktoś wybiera życie zakonne”.
Obrzęd składania ślubów miał miejsce bezpośrednio po homilii. Teksty przyrzeczeń z podpisami sióstr złożone zostały na ołtarzu. Następnie z rąk Księdza Biskupa siostry otrzymały zewnętrzne znaki złożonych ślubów: czarny welon, krzyż, Konstytucję Zgromadzenia i świecę.
Na zakończenie uroczystości, przed błogosławieństwem siostry neoprofeski wypowiedziały swoje podziękowania.