Każdego roku wierni z naszej diecezji i spoza niej gromadzą się w dniach 15-16 lipca w Tomaszowie Lubelskim na dorocznych uroczystościach odpustowych ku czci Matki Bożej Tomaszowskiej. Główne uroczystości miały miejsce w poniedziałek 16 lipca br. Uroczystej Sumie odpustowej przewodniczył oraz wygłosił homilię ks. bp Mariusz Leszczyński.

Słowo wprowadzające do zebranych u stóp Pani Tomaszowskiej wygłosił ks. prał. Hermenegild Frąkała - kustosz sanktuarium. "Ciągle wracamy do tych słów modlitw zanoszonych do Matki Bożej Tomaszowskiej, Królowej Szkaplerza Świętego. W tym miejscu patronuje Ona wiernym Tomaszowa i okolic od 350 lat. Rok bieżący to 750. rocznica objawienia szkaplerznego, jakie otrzymał św. Szymon w 1251 r. Matka Najświętsza skierowała do niego słowa: Przyjmij, najmilszy synu, szkaplerz twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania. Dzisiaj chcemy razem z Księdzem Biskupem i zgromadzonymi tu pielgrzymami gorąco podziękować za Jej Matczyne serce, Jej miłość i dar szkaplerza św.". Ksiądz Prałat serdecznie powitał wszystkich zebranych na uroczystościach odpustowych, a w sposób szczególny powitał ks. bp. Mariusza Leszczyńskiego oraz zaprosił wszystkich do wspólnej modlitwy. "Niech Maryja, która przewodzi nam w wierze i jest Mistrzynią w oddawaniu czci Bogu, wspiera nas w tej wspólnej modlitwie znoszonej pod przewodnictwem Księdza Biskupa przed tron Boga naszego Ojca, który jest miłością".

Nie zabrakło także ciepłych słów powitania skierowanych przez dzieci pod adresem ks. bp. Leszczyńskiego.

Ksiądz Biskup na początku homilii wezwał nas do zastanowienia się nad naszą maryjną pobożnością. Jaka ona powinna być? Czego możemy się nauczyć w tej pobożności od kard. Stefana Wyszyńskiego, wielkiego czciciela Maryi w roku jemu poświęconym? Co oznacza szkaplerz? To szata złożona z dwóch płatów sukna, która od wieku XIII służyła zakonnikom jako ochrona habitu w czasie pracy, ale od wizji św. Szymona szkaplerz stał się przede wszystkim znakiem opieki Matki Bożej nad Zakonem Karmelitańskim, a zarazem źródłem licznych przywilejów i nową formą pobożności maryjnej w Kościele. Jeden z przywilejów szkaplerza karmelitańskiego mówi, że kto umrze odziany szkaplerzem św., nie zostanie potępiony. " Szkaplerz powinien wyrażać autentyczne życie chrześcijańskie - zaznaczył Ksiądz Biskup - i pobudzać do czynów miłości Boga i bliźniego. Szkaplerz jest więc znakiem nabożeństwa do Matki Bożej polegającym na wewnętrznym oddaniu się Jej jako Matce. Nosić szkaplerz, to znaczy uznawać Maryję za duchową Matkę, Pośredniczkę i Siostrę. Nosić szatę Maryi, znaczy upodobnić się do Niej w sposobie myślenia, wartościowania, działania i apostołowania. Nosić szkaplerz, to znaczy także dążyć do czystości, pokory, skromności i cichości, to znaczy żyć w wielkim zawierzeniu Bogu, w duchu wdzięczności za otrzymane łaski, także za łaskę krzyża.

To znaczy także być znakiem nadziei dla innych i obdarzać ludzi Zbawicielem, tak jak Maryja".

Ksiądz Biskup nawiązał także do słów Ojca Świętego zawartych w Liście na 750-lecie objawień szkaplerza, w którym Papież mówi o dwóch prawdach związanych ze szkaplerzem. Jedna z nich mówi o ustawicznej opiece Matki Najświętszej nie tylko na drodze życia, ale także w chwili przejścia ku wiecznej chwale. Druga to świadomość, że nabożeństwo do Niej nie może się ograniczać tylko do modlitw, ale ma ono nadawać stały kierunek chrześcijańskiemu powołaniu poprzez częste przystępowanie do sakramentów św. i konkretne uczynki miłosierdzia co do ciała i duszy. W tym roku zapatrzeni jesteśmy w wielkiego czciciela Maryi, Prymasa Tysiąclecia - podkreślił Ksiądz Biskup. Mówiono o nim, że to Prymas Maryjny, który zawsze zapatrzony był w oblicze Matki Bożej. Rys Maryjny Księdza Prymasa widać bardzo wyraźnie w jego duchowości i we wszystkich działaniach duszpasterskich, które podejmował w Kościele w Polsce, a wśród nich słynnej peregrynacji obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, a po jego uwięzieniu przez komunistów peregrynacji symboli Maryi. Cześć do Matki Najświętszej w domu rodzinnym kard. Stefana Wyszyńskiego była bardzo rozwinięta. A jaka jest pobożność maryjna w naszej rodzinie, w naszym domu? - pytał Ksiądz Biskup. Czy odmawiamy chociaż od czasu do czasu wspólną modlitwę w rodzinie przed obrazem Maryi?

Musi być modlitwa, żeby życie było dobre, przykładne, żeby można było się cieszyć. W ostatnim roku swojego uwięzienia w Komańczy Ksiądz Prymas zaprogramował uroczystość odprawienia ślubów Jana Kazimierza. Chciał odnowić tamte ślubowania. Postanowił, ażeby poszczególne wezwania ślubowań były programem pracy duszpasterskiej na najbliższe lata. Chciał w ten sposób przygotować naród do obchodów Tysiąclecia swojego istnienia. "7 sierpnia 1971 r. na zakończenie nawiedzenia Matki Bożej w archidiecezji w Lubaczowie, Prymas przybył do Bełżca. Podczas nabożeństwa wieczornego wygłosił kazanie i przeprowadził procesje z symbolami do Tomaszowa. A w Tomaszowie Mszę św. odprawiał kard. Wojtyła, a Prymas przemawiał". Ksiądz Biskup przypomniał fragmenty tamtego przemówienia. " Ożywieni wiarą, wzmocnieni aktami miłości - mówił Ksiądz Prymas - wpatrujemy się w tę ramę, w której wyczuwamy Boże, macierzyńskie oczy nawiedzającej nas Matki Jasnogórskiej. To nic, że nie ma obrazu. ( ...) Maryja jest Matką pięknej miłości dla wszystkich i dla tych, którzy przeszkadzają Jej przyjść do nas". Na zakończenie Ksiądz Biskup zachęcił nas do trwania w wierze, którą możemy realizować w każdym miejscu i w każdej sytuacji. Kościół chce, aby zasady ewangeliczne były wszędzie, tak jak na początku ubiegłego stulecia wyraził papież Pius X, gdy zaczął organizować w Kościele Akcję Katolicką, a za nim Pius XI. Odnowić wszystko w Chrystusie - to jest cel i zadanie prawdziwych czcicieli Maryi. Nie dać się zwyciężać złu, ale zło dobrem zwyciężać. Nasza pobożność niech będzie taka, jak uczy nas Jan Paweł II, jak uczy nas tego Prymas Tysiąclecia.

Na zakończenie uroczystości odpustowych ks. prał. Hermenegild Frąkała wyraził swoją wdzięczność za to, co się dokonało. Uroczystości u stóp Matki Bożej Tomaszowskiej były wielkim przeżyciem nie tylko dla mieszkańców Tomaszowa, ale także dla wszystkich przybyłych pielgrzymów - czcicieli Matki Najświętszej.