KS. ZDZISŁAW WÓJCIK: -Im więcej człowiek poznaje przez studia, przez naukowe badania, tym bardziej sobie uświadamia fakt, że zasięg jego wiedzy w porównaniu z niewiedzą można porównać do różnicy między kroplą wody i oceanem.

BRAT STANISŁAW RYBICKI: -Jakże więc słusznie powiedział w zakończeniu swej naukowej rozprawy niemiecki fizjolog -Du Bois-Reymond: " Ignoramus et ignorabimus" (Nie wiemy i nie będziemy wiedzieli). To pokorne stwierdzenie, charakteryzujące najwybitniejszych uczonych, bynajmniej nas nie zwalnia z powinności kontynuowania studiów i dociekań. Wciąż obowiązuje misja dana człowiekowi przez Stwórcę, by czynił sobie ziemię poddaną (Rdz 1,28). Dlatego właśnie Kościół zdecydowanie zachęca poszczególnych uczonych, jak i uniwersytety i instytucje naukowe do zgłębiania rzetelnej wiedzy: "Kto pokornie i wytrwale usiłuje zbadać tajniki rzeczy, prowadzony jest niejako, choć nieświadomie, ręką Boga, który wszystko utrzymując sprawia, że rzeczy są tym, czym są" (KDK 36).

-Niektóre media propagują zdobywanie wiedzy tanim kosztem, bez trudu, bez wysiłku...

-"Scire volunt omnes, studiis incumbere pauci", (Wszyscy chcieliby posiąść wiedzę, mało kto przykłada się do nauki). Tacy łatwo uzależniają się od fałszywych proroków, od uwodzicieli, od sekciarzy. Przed takimi przestrzega Boski Nauczyciel i Jego Apostołowie: " Wykaż błąd, poucz, ilekroć nauczasz, przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale (...) będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom" (2 Tm 4,3-4).

-W swej encyklice "Fides et ratio" poucza nas Ojciec Święty, że "wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których ludzki rozum unosi się ku kontemplacji prawdy".

-"Dzięki rozumowi człowiek jest w stanie poznać budowę świata i siły żywiołów, obroty roczne i układy gwiazd, jednym słowem -jest zdolny do myślenia filozoficznego (...). Człowiek za pomocą rozumu dociera do prawdy, ponieważ, oświecony przez wiarę, odkrywa głęboki sens wszystkich rzeczy, a w szczególności własnego istnienia" . Nie jest to poznanie wyczerpujące, całkowite. "Orędzie Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego stanowi rafę, o którą może się rozbić powiązanie wiary i filozofii, ale poza którą otwiera się nieskończony ocean prawdy". Pod koniec tej encykliki Jan Paweł II akcentuje to, co jest tematem naszej refleksji, a mianowicie, że poszukiwanie prawdy nigdy się nie kończy. Odsyła ku czemuś, co jest ponad bezpośrednim przedmiotem badań, ku pytaniom otwierającym dostęp do Tajemnicy. O tym mówi nam w sonetach Nad głębiami Adam Asnyk: "Wraz z blaskiem wiedzy wciąż obszar mroków nieprzebytych rośnie". Wbrew tym mrokom trzeba nam wciąż szukać światła prawdy i mądrości.