Prawie dwa sierpniowe tygodnie spędziły w naszym kraju dzieci z parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Równem ( 300 tys. mieszkańców) na Ukrainie. 40 ukraińskich gości, w tym 36 dzieci, 3 opiekunów świeckich i 1 siostra zakonna, znalazło miejsce w 24 rodzinach z Będzina, Łagiszy, Sarnowa i Sosnowca. Dzieci pochodzą z biednych polskich rodzin. Ich sytuacja materialna jest niezwykle ciężka. Zarobki wahają się w granicach 30-50 dolarów na osobę, przy cenach porównywalnych do polskich. Tym większa jest więc radość, że dzieci bez przepływania oceanu mogły w Polsce poczuć się jak w " Ameryce".

Królewskie przyjęcie

Pomysł zorganizowania wypoczynku dla nich zrodził się w tym roku, podczas będzińskiego finału VII Ogólnopolskiego Festiwalu Kolęd i Pastorałek. Opiekunka ukraińskich chórów, s. Mateusza, wyraziła wówczas pragnienie, by polskie dzieci z Ukrainy odwiedziły kraj swoich przodków. W naszej diecezji nie brakuje ludzi otwartych na tego typu przedsięwzięcia, toteż szybko zabrano się do realizacji pomysłu. Ks. Piotr Pilśniak - dyrektor Festiwalu oraz Paweł Szopa ze Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Sosnowieckiej stali się orędownikami szczytnego zamiaru. 15 sierpnia organizatorzy oraz wiele polskich rodzin witało już autokarową wycieczkę gości z Ukrainy. "Dzieci przez cały czas pobytu u rodzin z naszej diecezji przyjmowane były iście po królewsku. Polskie rodziny otworzyły przed nimi nie tylko swoje domy, ale przede wszystkim serca, za co jestem dla nich pełen uznania i wdzięczności" - mówi ks. Pilśniak.

Pomimo tragedii powodzi w naszym kraju znaleźli się jednak ludzie i instytucje, które pomogły sfinansować letni wypoczynek dla dzieci z Ukrainy. Za pośrednictwem Kurii Diecezjalnej ordynariusz sosnowiecki, bp Adam Śmigielski SDB, przekazał 4 tys. zł na zakup najpotrzebniejszych rzeczy. Caritas Diecezji Sosnowieckiej przekazała dary żywnościowe. Ks. Kazimierz Szwarlik z kolei przekazał pieniądze na paliwo. Państwo Tomczykowie dostarczali regularnie pieczywo. Dobrowolne ofiary pieniężne złożyli również: Prezes Wspólnoty Polskiej w Katowicach, rodziny, w których przebywały dzieci oraz wiele anonimowych osób.

W ramach wypoczynku organizatorzy zapewnili dzieciom moc różnorakich atrakcji. Do nich należały m.in.: wycieczki do Krakowa, Wadowic, Tarnowskich Gór, Zbrosławic. Miały okazję ujrzenia cudownych beskidzkich krajobrazów, zwiedzenia Częstochowy oraz Olsztyna. W czwartek 23 sierpnia dzieci uczestniczyły w pieszej pielgrzymce na Jasną Górę. Pokonały wówczas wspólnie z sosnowieckimi pątnikami trasę Będzin - Łagisza. Miały też możliwość zabawić się w dyskotece, która cieszyła się nie lada powodzeniem. W sobotę 25 sierpnia dzieci zostały zaproszone przez Aleksa Wilka z Kalifornii do restauracji. Wówczas gość ze Stanów Zjednoczonych przekazał -każdemu z nich po kilkanaście dolarów, zebranych wspólnie z małżonką wśród Polonii Amerykańskiej.

Okruchy wspomnień

Polskie dzieci z Ukrainy odjechały z ojczystej ziemi z pięknymi, niezatartymi wspomnieniami. Na pytanie, co z pobytu w Polsce zrobiło na nich największe wrażenie, "sypią się" różne odpowiedzi. Dla Oli Manujlik największym przeżyciem była wizyta w rodzinnym domu Ojca Świętego w Wadowicach. Ania Golaszeva zauroczona jest przyrodą Beskidów. " Kiedy zobaczyłam Beskidy i piękne krajobrazy, to aż łzy cisnęły mi się do oczu" - wyznaje. "Uwielbiam konie, czytam o nich książki i oglądam filmy. Marzę nawet, by mieć własną stajnię pełną koni, dlatego bardzo się cieszę, że w stadninie w Zbrosławicach mogłam znowu usiąść w siodle" - mówi Ola. Nie ulega wątpliwości, że dzieci mocno związane są z krajem swoich przodków. Ania Galaszeva po zwiedzeniu zabytkowej kopalni w Tarnowskich Górach była zdumiona faktem, jak to kiedyś jej przodkowie wydobywali srebro. Dzieci mają swoje marzenia i większość z nich swoją przyszłość wiąże z Polską. Myślą o studiach i pracy na ojczystej ziemi. "Chwile przeżyte w polskich domach zapamiętamy chyba najbardziej, bo były to chwile szczerej przyjaźni, radości i bezinteresownego oddania się naszym sprawom" - wyznają goście z Ukrainy.

Dzieci opuszczały Polskę ze łzami w oczach. Wszystkie jednak mają nadzieję, że wrócą tutaj znowu.