Domy "ludzi lasu", czyli Pigmejów, zrobione z gliny. Łóżka z bambusa. Ogniska domowe, których dym ma odstraszać złe duchy. I dzieci, które trafiają do Sióstr Pasjonistek z poważnymi poparzeniami, często bez kończyn - można było zobaczyć 5 sierpnia br. na filmie, którego projekcja odbyła się w Domu Parafialnym na Górze Zamkowej w Będzinie. Jego autorka, s. Teodora Grudzińska - misjonarka z Kamerunu, opowiadała też o pracy w tym niezwykłym "sercu" Afryki.

Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa (Pasjonistki) pracują nie tylko w Zagłębiu, m.in. w parafii Świętej Trójcy. Mają także placówki misyjne. Kamerun, który stał się terenem ich misji, jest krajem bogatym w bawełnę, kawę, kakao, pieprz. Cytryny, pomarańcze, papaje, banany rosną tam przez cały rok. Siostry uczą Pigmejów wykorzystywania tego bogactwa. Ale nie jest to łatwe.

Drzewa kawowe są siedliskami jadowitych węży. Pigmeje podczas pracy posługują się wyłącznie meczetą. A ona nie zawsze jest w stanie uchronić ich przed niebezpieczeństwami. W misji u sióstr Pigmeje otrzymują jedzenie, uczą się i pracują. S. Teodora jest pielęgniarką. Ale zakres jej obowiązków wykracza poza obowiązki pielęgniarki. Od 15 lat pracuje wśród Pigmejów. Prowadzi przychodnię. Ma pod swoją opieką trędowatych i dużą grupę chorych na gruźlicę i inne schorzenia. Przed wyjazdem na misje s. Teodora pracowała w Kanadzie.

Jednak jej powołaniem i pasją jest życie wśród Pigmejów. Do misji trafiają dzieci spod władzy czarownika, wszystkie wymagają leczenia, żadne nie jest w pełni zdrowe, a często nie można im już pomóc. A wiara niektórych Pigmejów w siłę czarów i autorytet czarownika jest duża.

Do przychodni przyszła kiedyś młoda dziewczyna z 4-letnim dzieckiem chorym na malarię. Było nieprzytomne. Przyszła niestety za późno. Mimo iż niedawno przyjęła chrześcijaństwo, jej rodzina żądała od niej, by poszła do czarownika. Zgodnie z tamtejszymi zwyczajami czarownik oprócz czarów zajmuje się wydawaniem wyroku na tzw. "winnych" chorób czy śmierci kogoś. A sędziowie respektują te wyroki. Prosiłam ją, by tam nie szła. Ale za późno. Rada i szef wioski wydali na nią wyrok. Po śmierci dziecka rozcięto mu serce i włożono do niego garść ziemi i zasadzono w nim roślinkę. Kobieta miała cały czas leżeć lub siedzieć nad grobem i czekać, aż roślinka urośnie. Tę roślinkę miała zjeść przed mieszkańcami z wioski, aby następne dziecko urodzić zdrowe - opowiada s. Teodora.

Siostry przygotowują Pigmejów do życia. Uczą, jak zakładać stawy rybne, pracować na plantacji kawy i kakao. Życie w buszu nie jest łatwe. Siostry hodują kaczki, kury. Zadaniem dla Pigmejów jest masowe wycinanie lasów. Co kilka minut ciężarówki z wyciętymi drzewami wyjeżdżają do Europy. A nikt nie sadzi nowych drzew.

Przysmakami tutejszych mieszkańców są: myszy, szczury, nietoperze, którymi częstują - w dowód wdzięczności za okazaną pomoc - również siostry. Pigmeje jedzą też koty i psy, niektórzy nie stronią od spożywania ludzkiego mięsa. Na terenie misji siostry prowadzą 4 szkoły. Dzieci piszą w nich na drewnianych tabliczkach, starsze czasem opuszczają zajęcia, by uczestniczyć w polowaniu.

- Jesteśmy szczęśliwi, że możemy uczyć się i zostać " wielkimi" ludźmi - mówił jeden z uczniów w filmie, którego promocja odbyła się w Będzinie.

Podczas spotkania w kościele Świętej Trójcy parafianie wysłuchali ciekawych opowieści na temat życia w buszu w Kamerunie, obejrzeli film i wystawę zdjęć ilustrujących pracę misjonarek. Parafianie i duszpasterze przekazali siostrze ofiary na zakup leków, tak bardzo potrzebnych. Niedawno za ofiarowane przez dzieci z Płocka pieniądze siostra kupiła drogie zastrzyki przeciwko jadowitym ukąszeniom węży. Również tym razem zakupi niezbędne do leczenia środki.