Wakacje to czas odpoczynku, poznawania nowych miejsc i nowych ludzi, ale także odkrywania Boga w pięknie otaczającej nas przyrody. Dla dzieci mieszkających w mieście wyjazd na łono natury pozwala zapoznać się z jej pięknem, odpocząć od zgiełku i nabrać sił na następny rok szkolny.

Takie kolonie dla dzieci z parafii pw. św. Józefa w Wieluniu zorganizował tamtejszy wikariusz ks. Tadeusz Mikołajczyk. Wyjazd ten był nagrodą za gorliwe uczestnictwo w spotkaniach grup Dzieci Bożych, wytrwałą ministranturę i śpiew w chórku parafialnym. 16 lipca grupa 36 dzieci ze starszych klas szkoły podstawowej i gimnazjum wraz z ks. Tadeuszem i opiekunami wyruszyła w drogę do Bystrej Podhalańskiej na dziesięciodniowy wypoczynek. Wyjazd ten miał umożliwić dzieciom wypoczynek, ale i spotkanie z kochającym Ojcem. Poza więc porannymi i wieczornymi modlitwami, cała wspólnota uczestniczyła we Mszach św., które odprawiane były przez ks. Tadeusza w prowadzonym przez siostry sercanki Diecezjalnym Centrum Rekolekcyjnym Ruchu Światło-Życie. Dzieci uczestniczyły także w spotkaniach w grupach. Prowadzący je wychowawcy starali się ukazać swoim podopiecznym Boga, który jest miłością, wskazać na wartość modlitwy i odpowiadać na pytania, które nurtują młodego człowieka.

Znalazł się także czas na poznawanie piękna polskich gór. Dzieci udały się m.in. do Doliny Kościeliskiej, w malownicze okolice Bystrej, pełne ciekawych szlaków, oraz do Rabki, gdzie jedną z atrakcji było odwiedzenie parku rozrywki "Rabkoland". Jak na prawdziwe kolonie przystało, nie zabrakło także "chrztu kolonistów", licznych konkursów, zabaw, gier w piłkę i jazd na kucach, które były dla dzieci wielką atrakcją. Uczestnicy kolonii wybrali także "Miss" i "Mistera" kolonii, bawili się w dziecięcej dyskotece, na pogodnych wieczorkach, pełnych śpiewu, gier, konkursów i dobrej zabawy. Wielką atrakcją był dla nich konkurs czystości pokoi, uwieńczony wspaniałymi nagrodami. W drodze powrotnej nawiedzili wadowicką bazylikę - rodzinny kościół Ojca Świętego. Tutaj modlili się o zdrowie dla polskiego Papieża i dziękowali za dar jego kapłaństwa.

Powrót do Wielunia był pełen radości, że to już dom, ale i smutku, że opuszcza się grupę, z którą dzieci się szybko zżyły. Ten wyjazd był dla nich dopingiem do rzetelnej pracy w nadchodzącym roku szkolnym, aby w przyszłe wakacje znów mogły razem wyruszyć na kolonie, pełne przygód i dobrej zabawy.