Historia powstania programu

Niektórym nie wystarcza coniedzielne pójście do kościoła i uczestnictwo we Mszy św. Chcieliby coś więcej wiedzieć, pogłębić wiadomości religijne, inni mają wątpliwości i pytania, a inni są spragnieni słowa Bożego w języku polskim. Szczególnie w dawnych czasach, kiedy nie było ani komputerów, ani telewizji, ani nawet radia, Rodacy rozsiani po całej Ameryce, oddaleni od skupisk ludzkich, bardzo odczuwali brak mowy polskiej, a zwłaszcza nauki Ewangelii w ojczystym języku.
Te potrzeby wiernych dostrzegł przełożony franciszkańskiej Prowincji św. Antoniego Padewskiego w USA - o. Justyn Figas. Uważał on, że do szerzenia nauki Chrystusa trzeba wykorzystywać wszelkie środki przekazu i najnowsze osiągnięcia.
Były lata 20. XX wieku i takim najnowszym osiągnięciem techniki było radio. Dlatego, kiedy nadarzyła się okazja, Ojciec Justyn w 1928 r. rozpoczął swoje wystąpienia radiowe. Najpierw trwały one 10 minut, a później 30 minut lokalnego programu radiowego w Bufflo, w którym odpowiadał na pytania słuchaczy. 6 grudnia 1931 r. z Bufflo Ojciec Justyn nadał pierwszą audycję programu, który nazwał Godzina Różańcowa. W 1959 r. audycję transmitowało już 79 stacji. Ojciec Justyn przeniósł nadawanie Godziny Różańcowej najpierw do kościoła Bożego Ciała w Bufflo, a później do kaplicy Gimnazjum św. Franciszka w Athol Springs. Program nadawany był na żywo przez godzinę. Była w nim skrzynka pytań i odpowiedzi, urozmaicały go pieśni kościelne.
We wstępie do pierwszego programu Ojciec Justyn powiedział: „Ten pierwszy program poświęcam naszym ojcom Polakom i matkom Polkom, tym cichym i pokornym pionierom, którzy swą głęboką wiarą Kościół katolicki ozdobili, którzy swą ciężką i bezustanną pracą ten kraj amerykański wzbogacili, którzy swym życiem praktycznym na pochwałę u obcokrajowców sobie zasłużyli, którzy w spuściźnie cnoty Boskie i staropolskie nam zostawili. Im wyłącznie sercem, miłością, szacunkiem i wdzięcznością przepełniony ten program poświęcam”.
Ojciec Justyn w ciągu 28 lat swojej posługi radiowej (1931-59) nadał 750 programów, docierając do 5 mln słuchaczy w USA i Kanadzie. Za swój wysiłek dla Kościoła i Polonii otrzymał m.in. order „Polonia Restituta” i medal „Fidelitas”.

Kontynuacja dzieła o. Justyna Figasa

Po śmierci Ojca Justyna w 1959 r. jego następcą został o. Kornelian Dende (1959-95). Rozszerzył on apostolstwo Godziny Różańcowej o nagrywanie kaset magnetofonowych z programami i druk książek. W latach 60. o. Kornelian zbudował Ośrodek Radiowy Godziny Różańcowej w Athol Springs. Ponadto przekształcił godzinny program nadawany co tydzień przez 8 miesięcy na półgodzinną audycję nadawaną przez cały rok. Wyrazem wdzięczności dla pracy o. Korneliana było przemówienie Ojca Świętego Jana Pawła II i jego apostolskie błogosławieństwo na 50-lecie Godziny Różańcowej. Także prezydent USA Jimmy Carter przyjął o. Korneliana w Białym Domu i podziękował za prowadzone przez niego apolstolstwo. W Polsce zakonnik otrzymał doktorat honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jego następcą został o. Marian Tolczyk (1995-2002). O. Marian unowocześnił studio. Zainicjował powstanie strony internetowej Godziny Różańcowej.

„Godzina Różańcowa” dzisiaj

Obecnie dyrektorem jest o. Władysław Mężyk. O. Władysławowi pomaga grupa osób świeckich oraz franciszkanie z Polski i ze Stanów Zjednoczonych.
Programy radiowe Godziny Różańcowej są źródłem wzbogacania wiadomości religijnych i pogłębienia życia duchowego, uczą ofiarnej służby Kościołowi i społeczeństwu. Godzina Różańcowa głosi naukę Ewangelii, omawiając prawdy wiary i moralności, uzasadnia potrzebę religii i istnienie Boga, wskazuje na istnienie Chrystusa, który jest drogą, prawdą i życiem człowieka. Pozwala zachować ducha polskiego w sercach słuchaczy. Nadawane audycje i prowadzone nowenny stają się okazją do ożywionej korespondencji (około 80 tys. listów rocznie). Jest ona dowodem wielkiego przywiązania i zaufania Polonii do Godziny Różańcowej.
Godzina Różańcowa to nazwa całego programu, który trwa pół godziny, a różaniec to oprócz modlitwy także symboliczne określenie radiostacji tworzących sieć czy skupisk polonijnych słuchających tego programu.
Od kilku lat Godzina Różańcowa, kontynuując inicjatywę Rycerzy Kolumba oraz odpowiadając na liczne głosy swoich słuchaczy, rozpoczęła starania o beatyfikację swego założyciela - o. Justyna Figasa. Godzina Różańcowa prowadzi swe apostolstwo w duchu franciszkańskim i maryjnym. Realizuje w ten sposób przykład dany przez św. o. Maksymiliana Marię Kolbego. O. Justyna Figasa i św. o. Maksymiliana, którzy znali się osobiście, wiele łączy. Obaj ukończyli tę samą rzymską uczelnię, obu święcił ten sam kardynał - Mery del Val i obaj spotkali się w Niepokalanowie w okresie międzywojennym, kiedy Ojciec Justyn odwiedził Polskę.
Tworzone dziś audycje Godziny Różańcowej zachowują oryginalny charakter programu, którego główną treścią jest wiara, aktualne nauczanie Kościoła katolickiego oraz bieżące wydarzenia z życia Kościoła i Polonii. Programy nagrywane i montowane są w studiu Ośrodka Radiowego w Athol Springs, a następnie na kasetach magnetofonowych rozsyłane do innych radiostacji. Ponadto dla słuchaczy na całym świecie udostępnione są nagrania bieżących programów w formacie RealAudio na internetowej stronie Godziny Różańcowej (www.RosaryHour.net).
W 2006 r. Godzina Różańcowa Ojca Justyna będzie obchodziła 75-lecie swego istnienia. Do swego diamentowego jubileuszu przygotowuje się Wielką Nowenną, trwającą 9 lat.
Od początku swego istnienia Godzina Różańcowa rozwija się jedynie dzięki ofiarom słuchaczy. W prowadzonych każdego dnia nowennach Rodzina Godziny Różańcowej łączy się duchowo w modlitwie w polecanych intencjach, a w Ośrodku w Athol Springs i u Sióstr Klarysek w Polsce odprawiana jest Msza św.