Właściwie cudu nie było. Wybory pokazały wyraźnie, jakie jest nasze społeczeństwo. Jest na pewno sflustrowane, zawiedzione, niewidzące chyba przyszłości. Niepokojąca jest jednak frekwencja wyborcza. Wyniosła ona ok. 46%. To oznacza, że co drugi Polak uprawniony do głosowania w nim nie uczestniczył. Wynika z tego, że w dalszym ciągu nie wierzymy w to, aby nasze głosy mogły cokolwiek zmienić na scenie politycznej, mogły przyczynić się do polepszenia naszej codzienności. Decydującą jednak rolę odegrały w kampanii wyborczej media. Nie łudźmy się, dopóki dopóty będą one w rękach postkomunistów i liberałów, nic nie zwojujemy, nawet przy naszych najszczerszych chęciach. Taka jest rzeczywistość i nie mamy co się dziwić.

Druga sprawa to taka, że wyborcy bardzo negatywnie ocenili czteroletnie rządy prawicy. Na tę ocenę wpłynęło codzienne doświadczenie i nie zawsze dograne reformy. Najbardziej jednak przykre były liczne podziały i kłótnie po prawej stronie sceny politycznej. Czy były one potrzebne? Na pewno tak, szkoda tylko, że były prowadzone przy pomocy mediów. Za błędy trzeba płacić, i tak właśnie się stało.