Po krótkim w tym roku liturgicznym okresie świąt Bożego Narodzenia, jak co roku od ponad dwóch tysięcy lat w Środę Popielcową rozpoczynamy czas Wielkiego Postu. Rozpoczynamy czas naszych rekolekcji, czas przygotowania duchowego na przeżycie Triduum Paschalnego: Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Rozpoczynamy czas naszej odnowy, pokory i pokuty, czas naszego nawrócenia i zawierzenia w nasze i Chrystusa Zmartwychwstanie. W tym dniu kapłan posypie nam głowy popiołem. To symbol naszej nicości i pokory przed Bogiem i przed drugim człowiekiem.
Niedawno byliśmy świadkami tragicznych wydarzeń w południowej Azji, zginęły tysiące ludzi, człowiek był bezradny, był nicością! Dzień Środy Popielcowej jest dla nas, wyznawców Chrystusa dniem refleksji, zastanowienia się... czym będziemy, gdy przyjdzie nasz czas.
Czas Wielkiego Postu jest czasem zastanowienia, skąd przyszliśmy, dokąd zmierzamy, dlaczego w naszym życiu i otaczającym nas świecie jest tyle zła i grzechu. Dlaczego i po co? Wszak wszyscy dobrze wiemy, że nasze krótkie życie jest tylko epizodem, jest chwilą! Po co żyjemy? Niech każdy z nas w czasie Wielkiego Postu spróbuje odpowiedzieć sobie na to pytanie.
„Bóg jest Miłością” (1 J 4, 8) Tak mówi Księga nad Księgami! Tak nauczał Chrystus! Bóg nam przebacza, czeka na nasze nawrócenie. Czeka na Syna Marnotrawnego! Czeka na nasz powrót. I jest droga na ten powrót w Wielkim Poście.
„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). Musimy dawać świadectwo prawdy, miłosierdzia i miłości! To podstawowe prawdy naszej wiary w Chrystusa! Nasze świadectwo powinno być skierowane przede wszystkim do drugiego człowieka.
Czas Wielkiego Postu to czas naszej poprawy, żalu i pokory, to czas przebaczenia. Wykorzystajmy ten czas, choć czasami tak po ludzku jest trudno...
W dzisiejszym czasie bardzo modne są słowa: wolność, tolerancja i przyjemność. W środkach masowego przekazu promuje się wartości, które wręcz zagrażają istnieniu i egzystencji człowieka. Z tym my, katolicy, wyznawcy Chrystusa nie możemy się zgodzić. Musimy się temu przeciwstawić swoją postawą. Musimy trwać w jedności z nauką Chrystusową. I właśnie czas Wielkiego Postu jest tym czasem pogłębienia naszej nauki i wiary poprzez uczestnictwo w rekolekcjach wielkopostnych. Ten właściwie przeżyty czas będzie dla nas wezwaniem, abyśmy wszyscy zrozumieli, że Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa jest dla nas pojednaniem z Bogiem. Jest wezwaniem do naszego nawrócenia, poprawy i życia zgodnie z Ewangelią!