Od najdawniejszych czasów zdawano sobie sprawę z oddziaływania muzyki na psychikę człowieka. Już w starożytności Arystoteles pisał, iż „ma ona siłę do kształtowania charakteru”. Mówiono też, że „łagodzi obyczaje”. Doceniano jej wartość w propagowaniu idei rewolucyjnych, twierdząc, iż „szybka droga do zniszczenia społeczeństwa prowadzi przez jego muzykę” (Lenin). Psychiatrzy szczegółowo opisali wpływ muzyki rockowej na sferę psychofizyczną człowieka. Zwracają uwagę, że powoduje ona zmiany reakcji emocjonalnych od frustracji do niekontrolowanej gwałtowności, zmniejszenie świadomości, zdolności koncentracji, kontroli inteligencji i woli. Przyczynia się do podniecenia neurozmysłowego, powodując u odbiorców euforię, uleganie sugestiom, histeriom, halucynacjom, wpadanie w stany hipnotyczne, depresyjne, neurotyczne i psychozę, zwłaszcza kiedy jest połączona z narkotykami. Powoduje też powstawanie tendencji samobójczych i zabójczych, samosądów, samozniszczenia, samookaleczenia, destrukcji, wandalizmu i zamieszek, jakie często obserwujemy po koncertach rockowych.
W piosenkach śpiewanych przez solistów i zespoły rockowe znajdują się teksty satanistyczne. W literaturze przedmiotu można spotkać pokaźnych rozmiarów listy takich wykonawców i utworów. Śpiewane w obcych językach docierają także do naszych słuchaczy, niezdających sobie zupełnie sprawy z przekazywanych przez nie treści. Dla przykładu zespół „Coven” w piosence pt. Blessed is the black (Błogosławiony czarny) śpiewa: „Syn Boży żałuje za swoje grzechy / i daje w zastaw twoją duszę./ Módl się, by szatan ci przebaczył!/ Twój Bóg upadł./ Oczekuj śmierci tych, którzy modlą się do Boga./ Odkąd to się stało, twój Bóg nie żyje,/ a teraz umierasz ty./ Wreszcie rządzi szatan./ Być może nieraz w dyskotekach, a nawet w naszych domach rozbrzmiewa taka muzyka, a jej treści przenikają do świadomości jej słuchaczy.
Ale oprócz jawnych sposobów przekazywania treści, możliwe jest stosowanie pewnych technik manipulatorskich, o których słuchacz nie ma pojęcia, a które wywierają na niego wpływ poprzez oddziaływanie na podświadomość. Wymienia się techniki: muzyczny zapis w bardzo niskim przedziale częstotliwości (14-20 Hz), który nie jest zauważalny dla odbiorcy, ale wywiera na niego wpływ; zapis w wysokim przedziale (17000-20000 Hz); zapis w częstotliwości modulowanej i przy zmiennej prędkości przesuwania taśmy. Należy do nich także nagrywanie wspak na jednej z (16-24) ścieżek magnetofonu. Słuchacz odbiera takie dźwięki jako nic nieznaczące szmery, a jednak te treści oddziałują na jego osobowość. Odkrycie tej manipulacji jest możliwe po odegraniu taśmy w przeciwnym kierunku. W tego typu utworach, zgodnie z zaleceniami Crowleya i La Veya, wyraża się często bluźnierstwa pod adresem Chrystusa, Kościoła, zachęca się do oddawania czci szatanowi oraz do niczym niekrępowanego seksu, narkomanii, samobójstw.
Przykładem tego może być refren utworu grupy „Queen” pt. Another one bites the dust, który odtworzony wspak brzmi: „Zacznij palić marihuanę”. A znany hit grupy „Led Zeppelin” Stairway to heaven (Schody do nieba) śpiewany przez Roberta Planta zawiera zdawać by się mogło pouczające słowa, nawołujące do przemiany życia, które mógłby zacytować niejeden młodzieżowy kaznodzieja rekolekcyjny: „Tak. Są dwie ścieżki, którymi możesz iść, ale w końcu jest jeszcze czas, by zmienić drogę, po której idziesz”. Jednak te słowa odtworzone od tyłu ukazują, w jakim kierunku ta zmiana ma przebiegać: „Mój słodki szatanie. Nikt nie uczynił innej ścieżki, dlatego jestem smutny. Jej siłą jest szatan”. Jeśli chodzi o naszą rodzimą „twórczość”, to jako przykład można podać utwór Jak długo zespołu Proletaryat. Na jego końcu słychać bliżej nieokreślone odgłosy. Po odtworzeniu taśmy od tyłu można usłyszeć słowa pełne nienawiści pod adresem duchowieństwa, które dosłownie brzmią m.in. „My cię ukrzyżujemy! Ukrzyżujemy was! Spalimy was!”. Badania wykazały, że podświadomość człowieka jest w stanie przyswoić sobie treści przekazywane metodą od tyłu, nawet w języku obcym dla słuchacza. Zatem niech duchowni nie dziwią się przejawami zupełnie nieuzasadnionej agresji, z jaką się spotykają ze strony niektórych kręgów młodzieżowych!
Na koniec tej części rozważań trzeba też podkreślić fakt, iż elementy demoniczne istniały i istnieją także w innych niż rock formach muzyki. I wreszcie, że nie każda muzyka rockowa musi być satanistyczna. Istnieje przecież też tzw. rock chrześcijański. Poprzez tę formę muzyki wykonawcy pragną oddać chwałę Bogu, a w swoich tekstach często odwołują się do tekstów biblijnych, szczególnie do psalmów. Tego typu utwory pomocne są w czasie spotkań młodzieżowych, pielgrzymek czy rekreacji. Dla wielu młodych ludzi ta muzyka jest początkiem nawrócenia i życia w przyjaźni z Bogiem. Organizowane są też festiwale chrześcijańskiej muzyki rockowej (np. w Ustroniu, Górce Klasztornej). Niemniej jednak nie zwalnia to rodziców i wychowawców do stałej troski o to, w jakich imprezach uczestniczą i jakiej muzyki słuchają młodzi ludzie. Muszą pamiętać, że „swąd szatana”, o którym mówił papież Paweł VI, może wchodzić w dusze młodych ludzi także poprzez niewinną, jakby się wydawało, i neutralną światopoglądowo muzykę. Nie jest więc rzeczą obojętną, w jakich dyskotekach i festiwalach nasi podopieczni uczestniczą. To, co na ten temat dotychczas napisano, jest tylko dotknięciem problemów, wobec których żaden odpowiedzialny wychowawca nie powinien przejść obojętnie i permanentnie powinien pogłębiać swoją wiedzę w tym zakresie.