– To wielki dzień. To uroczystość Światła. Dzień Życia Konsekrowanego dodatkowo mobilizuje mnie, by przeżywać go bardziej uroczyście. Często przypada mi świętować ten dzień w czasie rekolekcji i to dla mnie jest prawdziwie dzień Światła, tym światłem jest Chrystus. On wypełnia serce, daje radość, mobilizuje do gorliwszego, bardziej radykalnego życia, do służby, pracy wśród kapłanów. Sama nie umiem tego dobrze zrozumieć, jak to się stało, że jestem w Zgromadzeniu Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego. Jestem i kocham to zgromadzenie. Duch Święty bardzo mnie pociąga, lubię modlić się do Ducha Świętego, przyzywać Go nie tylko dla zgromadzenia, lecz także całego Kościoła, dla wszystkich, którzy proszę o modlitwę. Czuję, że Duch Święty kieruje nami i to On daje moc do wierności codziennej, do pracy, do radosnej służby. Wiem, że to Duch Święty zapala, daje światło, siłę i pokój. On wypełnia nasze serca i cieszy mnie przeżywanie tego roku w Jego mocy. On naprawdę ma wielką moc i może wszystko. Przyjmuję Go jako tchnienie, bo On jest niewidoczny, inspiruje naszą modlitwę od początku, podsuwa dobre myśli. Ten, który tchnie. Wiem, że On jest – mówi s. Damiana ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego. Jest ona jedną z sióstr z tego zgromadzenia posługującą w Domu Księży Emerytów im. Jana Pawła II w Częstochowie, troszczy się o kapłanów – chorych i emerytów.

Siostry na różne sposoby towarzyszą chorym. Z miłosierną miłością niosą ulgę w cierpieniu według słów Jezusa: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Są jak dobre samarytanki. Ich życie, modlitwa i służba Bogu w drugim człowieku są cennym darem dla Kościoła i każdego z nas. Dlatego w Dniu Życia Konsekrowanego przypadającego 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, dziękujmy Bogu za osoby żyjące według rad ewangelicznych. A potem w Światowy Dnia Chorego obchodzony 11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, obejmijmy modlitwą chorych, cierpiących i starszych wiekiem, lekarzy, pielęgniarki, siostry zakonne, braci zakonnych, wolontariuszy i osoby opiekujące się chorymi, a także kapłanów, którzy w każdy 1. piątek miesiąca odwiedzają chorych w ich domach z posługą sakramentalną.

„W święto Ofiarowania Pańskiego dziękujemy Bogu za dar życia konsekrowanego. Dziękujemy za tych, którzy ślubując trzy rady ewangeliczne – czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, towarzyszą nam na drodze wiary i powołania, które każdy z nas otrzymał. Osoby konsekrowane wskazują swoim życiem na obietnicę wieczności, do której wszyscy zdążamy. Święty Jan Paweł II przypomina nam, że dzięki życiu konsekrowanemu charakterystyczne przymioty Jezusa – dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo – stają się w pewien swoisty i trwały sposób «widzialne» w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego, które już jest obecne w historii, ale w pełni urzeczywistni się w niebie (VC 1)”.

Z listu bp. Jacka Kicińskiego CMF, przewodniczącego Komisji ds. Instytutów Życia