Red. Lidia Dudkiewicz: - Pragnienie szczęścia jest nam wszystkim wrodzone. Wielu dąży do szczęścia przez malwersacje, wbrew sumieniu, krzywdząc bliźniego. Takie dążenie do szczęścia wcześniej czy później okaże się ułudą.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Być szczęśliwym to opływać w powodzenie, zdobywać sukcesy, cieszyć się zdrowiem, sławą, mieszkać dostatnio i pięknie, zawsze jednak zgodnie z prawem Bożym i ludzkim, dzieląc się tymi dobrami z bliskimi i dalekimi. Nie zasługują na szczęście, zwłaszcza w wieczności, ci, którzy - zasklepieni w swej sytości - są uosobieniem egoizmu, lubują się we wszelkiego rodzaju pochlebstwach, gonią za popularnością i są żądni próżnej sławy. Pod ich adresem Ewangelia ustami Chrystusa wypowiada „biada!”. Na sądzie ostatecznym spotka ich wieczna kara za to, że byli nieczuli na głód i pragnienie innych ludzi, na tułaczkę bezdomnych, cierpienia uwięzionych, chorych, prześladowanych, pozbawionych prawa do życia godnego człowieka.

- Niestety, z własnego doświadczenia i z historii ludzkości wiemy, że człowiek nazbyt często wybiera zło, a tym samym powoduje nieszczęście własne i bliźnich.

- Wybierając owoc drzewa wiadomości dobra i zła, człowiek uległ i ulega propagandzie nieprawości, a tym samym sprowadził na siebie osobiście i globalnie takie mnóstwo kataklizmów, jakie są nam powszechnie znane. Popadając w niewolę grzechu i szatana, człowiek unieszczęśliwia siebie. Nie jest to jednak katastrofa definitywna, gdyż dzięki Bogu bogatemu w miłosierdzie, zło może być pokonane mocą dobra, mocą tajemnicy Odkupienia. Dzięki nadprzyrodzonej wierze „wiemy”, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra” (Rz 8, 28), a zatem także dla ich szczęścia. „Wszystko przyczynia się do dobra (a więc i szczęścia) u tych, którzy miłują Boga”.
W swym Liście do Rzymian Apostoł Paweł stwierdza wychowawczo, że teraźniejszemu życiu chrześcijanina muszą towarzyszyć cierpienia i ucisk. Ale czymże są one, choćby były największe, w porównaniu z ogromem przyszłej chwały? Byle tylko człowiek przez grzech, przez nieuczciwość nie oddalał się od źródła tego szczęścia, jakie nam daje Łaska Odkupienia. Tylko Pan Bóg może zostawić człowiekowi nadzieję, że będzie uczestniczyć w chwale dzieci Bożych. Strzeżmy się jednak wszelkiej nieuczciwości sprowadzającej na świat zło i nieszczęście.

- Dziękuję za rozmowę.