Oszalowane wysokie wieże kościoła zwiastują nam, że zbliżamy się do świątyni parafialnej w Goworowie. Na ulicach i wokół świątyni można spotkać grupy młodych ludzi, którzy uśmiechają się do siebie, nucąc coś pod nosem, wymachując delikatnie rękami, wystukując nogami znany z fal radiowych rytm. Podchodzę bliżej kościoła. Tu spotykam grupę młodzieży, która przy dźwiękach gitary rozpracowuje na głosy Barkę. „Tę piosenkę chcemy ofiarować Ojcu Świętemu” - mówi jedna z uczestniczek zespołu. Przechadzam się wokół świątyni. Co kilka metrów można spotkać rozśpiewane grupy dzieci i młodzieży. To ich ostatnia próba przed występem na IX Festiwalu Piosenki Religijnej w Goworowie. Obok wejścia do kościoła spotykam ks. Słowomira Mańkowskiego. „Za chwilę zaczynamy. Cieszę się, że nasz festiwal z roku na rok cieszy się coraz większym uznaniem” - mówi krótko ks. Sławek. Rozmawiamy o początkach festiwalu, o pierwszych sukcesach, ale i rozczarowaniach, jak to w życiu.
Ks. Sławek nie ma wątpliwości, jeżeli tylko się chce, można zrobić wcale niezły festiwal religijnej piosenki. „Zaczynaliśmy od kilku solistów, grup, zespołów, dzisiaj nie możemy sobie poradzić ze zgłoszeniami, robimy wcześniej taki wewnętrzny przegląd” - mówi dalej ks. Sławek.
Wchodzę do goworowskiej świątyni. Wszystko przygotowane na rozpoczęcie festiwalu. Słowa powitania, miły uśmiech do jury i... pierwsi wykonawcy. A są nimi gospodarze, dzieci z goworowskiej parafii. Odważny śpiew, melodyczne piosenki wprowadzają w nastrój radości. Potem kolejni wykonawcy, kolejne piosenki, gorące oklaski. Spoglądam na organizatorów. Ci wyrażają swoim uśmiechem zachwyt, a gorące oklaski wywołują u piosenkarzy jeszcze większą determinację. W cichym kącie świątyni rozmawiam z jedną z uczestniczek festiwalu: „To bardzo dobry pomysł, że ktoś organizuje takie imprezy. Człowiek chociaż ma gdzie zaprezentować swoje umiejętności, zresztą nie o umiejętności tu tylko chodzi”. Prezenter prosi kolejnych wykonawców: jeszcze raz Goworowo, Szczawin, Kadzidło, Ostrołęka. Podchodzę do Ani Chodkowskiej z Krasnosielca. Za chwilę ona będzie prezentować swój repertuar. Przygotowała dwie piosenki: Sutanna i Barka. „To dla Ojca Świętego” - mówi. Swoje umiejętności prezentuje także chór „Ars Longo” z Ostrołęki. Pokazał, jak można się pięknie modlić Kanonami.
Ogromnym wzięciem cieszyła się przygotowana loteria fantowa. Szczęśliwcy wygrali przepiękne róże, które zapewne posadzone w ogrodzie będą przypominać festiwalowe chwile.
Na zakończenie spotkania padła propozycja ze strony starosty ostrołęckiego Stanisława Kubła, by przyszłoroczny festiwal był już festiwalem wojewódzkim.
Należy serdecznie pogratulować organizatorom festiwalu tzn.: Towarzystwu Przyjaciół Goworowszczyzny, parafii rzymskokatolickiej w Goworowie, Gminnemu Ośrodkowi Kultury, Sportu i Rekreacji w Goworowie, Gminnej Bibliotece Publicznej w Goworowie za zorganizowanie festiwalu. Inicjatywa wspaniała, organizacja - bez zarzutu, promocja regionu - zapewniona, poziom - wysoki.
Zawsze przy relacjach z tego typu spotkań rodzi się w mojej głowie myśl: naprawdę warto robić coś dla dzieci, młodzieży. Jak to robić? Zapytajcie organizatorów festiwalu z Goworowa.