Ku szczytom nieba podąża
Maryja, jasna jutrzenka,
wspanialsza blaskiem od słońca
i od księżyca piękniejsza
(Hymn ku czci Matki Bożej Wniebowziętej z Liturgii Godzin)

15 sierpnia, kiedy Kościół czci pamiątkę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, parafia katedralna w Łowiczu świętuje odpust parafialny. Uroczystej Sumie odpustowej przewodniczył bp Alojzy Orszulik, a wraz z nim przy ołtarzu stanęli ks. prał. Wiesław Skonieczny - proboszcz i ks. prał. Bogumił Karp - ekonom diecezjalny.
Na Mszę św. w bazylice katedralnej przybyli także uczestnicy uroczystości miejskich pod pomnikiem marszałka Piłsudskiego, przedstawiciele władz samorządowych, powiatowych i miasta Łowicza, poczty sztandarowe różnych formacji i grup społecznych oraz wierni z parafii katedralnej - niektórzy w strojach łowickich.

Święto patronalne

Powitawszy uczestników uroczystości, Ksiądz Biskup powiedział: „Cały Kościół dzisiaj czci świętą Bożą Rodzicielkę w Jej szczególnym przywileju Wniebowzięcia. Dzisiaj w Polsce cały naród wspomina także tych, którzy w sposób bohaterski polegli na polach bitwy, aby ochraniać Polskę, a nawet Europę przed nawałnicą bezbożnego bolszewizmu. Wspominamy poległych i za nich zanosimy modlitwy, a także dziękujemy Bogu, że nam dał takich wspaniałych bohaterów”.
W homilii bp Orszulik zacytował najpierw prawdę wiary Kościoła o Wniebowzięciu Maryi, ogłoszoną 1 listopada 1950 r. przez Papieża Piusa XII. Stwierdził on: „Wielka Matka Boga, Jezusa Chrystusa, jednym i tym samym rozporządzeniem Opatrzności w przedziwny sposób niepokalana w poczęciu, nieskalana w Boskim macierzyństwie, doskonała towarzyszka Boskiego Zbawiciela, odnoszącego pełne zwycięstwa nad grzechem i jego sutkami, otrzymała jako najwspanialsze zwieńczenie swych przywilejów dar wolności od zepsucia cielesnego i podobnie jak Syn, po zwycięstwie nad śmiercią, została z ciałem i duszą wzięta do chwały niebios, by tam zajaśnieć jako Królowa, zasiadająca po prawicy swojego Syna, nieśmiertelnego Króla wieków. Najświętsza Maryja Panna Wniebowzięta jest od przeszło dziewięciuset lat Patronką naszej świątyni - mówił dalej Ksiądz Biskup. - W ciągu wieków świątynia ta zmieniała kształty architektury, otrzymywała różne tytuły, ale nigdy nie zmieniła się jej Patronka. Wizerunek Jej w akcie Wniebowzięcia rozświetla tę świątynię w głównym ołtarzu. Jest to wyraz wyznawania tej prawdy wiary przez pokolenia dziewięciu wieków, zanim jeszcze została uroczyście ogłoszona przez Nauczycielski Urząd Kościoła jako dogmat wiary o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Wyznajemy tę prawdę z wiarą”.
Biskup Senior przedstawił pokrótce historię najstarszej łowickiej świątyni, która najpierw otrzymała tytuł parafialnej, a już w 1433 r. - kolegiackiej. 25 marca 1992 r. nadano jej tytuł katedry biskupa diecezji łowickiej, zaś 14 czerwca 1999 r. Ojciec św. Jan Paweł II osobiście nadał jej godność bazyliki. Jest to najwyższa godność, jaką może otrzymać świątynia z rąk Papieża. Dla upamiętnienia tego aktu został ogłoszony stosowny dokument, sporządzony przez Nuncjusza Apostolskiego w Polsce na plecenie Jana Pawła II.
Wyniesienie łowickiej świątyni do godności bazyliki nastąpiło na rozpoczęcie pielgrzymki papieskiej do naszej diecezji. Ojciec Święty nawiedził wówczas katedrę, w której spoczywają prochy dwunastu arcybiskupów gnieźnieńskich, prymasów Polski, którzy w ciągu wieków rezydowali w Łowiczu. Odtąd nasza świątynia katedralna nosi tytuł bazyliki katedralnej, a na jej frontonie zawisnął herb Stolicy Apostolskiej. W Polsce piętnaście katedr nosi tę godność. Łowicka świątynia jest szesnasta.
W dzień święta patronalnego łowickiej bazyliki bp Orszulik wezwał wiernych do wspólnego wyrażenia szczególnej wdzięczności niezapomnianej pamięci Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II za ten trwały dar, jaki pozostawił w Łowiczu. Odmówił też modlitwę za Jana Pawła II o ogłoszenie go świętym Kościoła Chrystusowego.

Święto narodowe

Ksiądz Biskup nawiązał w homilii również do obchodzonego 15 sierpnia święta narodowego. Przypomniał, że przez cały okres po II wojnie światowej było ono zakazane. Żeby nie kojarzyło się ze świętem religijnym, w 1960 r. zostało zniesione jako dzień wolny od pracy. Święto to pielęgnował jednak w pamięci Polaków Kościół, niejednokrotnie narażając się na szykany władzy komunistycznej.
W 1970 r. biskupi wydali słowo pasterskie z okazji 50. rocznicy Bitwy o Warszawę. Władze PRL-u zagroziły wówczas surowymi sankcjami wobec Kościoła, jeśli list zostanie odczytany z ambon. Listu nie odczytano więc w świątyniach, ale ukazał się drukiem za granicą, mówiły o jego treści rozgłośnie zachodnie.
„System komunistyczny upadł - stwierdził Biskup Senior - a wraz z nim jego władcy. Święto narodowe zostało przywrócone. Dziś możemy je obchodzić i modlić się za wszystkich, którzy postawili w 1920 r. tamę rozlewowi bolszewickiemu na całą Europę”.
W 1999 r. Jan Paweł II nawiedził cmentarz w Radzyminie, gdzie modlił się za poległych. W katedrze praskiej powiedział: „Nawiedziłem Radzymin - miejsce szczególnie ważne w naszej historii narodowej. Ciągle żywa jest w naszych sercach pamięć o Bitwie Warszawskiej, jaka miała miejsce w tej okolicy w miesiącu sierpniu 1920 r. Mogłem spotkać jeszcze dzisiaj niektórych bohaterów tej historycznej bitwy «o naszą i Waszą wolność» - naszą i Europy. Było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny i dlatego zostało nazwane Cudem nad Wisłą. To zwycięstwo było poprzedzone żarliwą modlitwą narodową. Episkopat Polski zebrany na Jasnej Górze poświęcił cały naród Najświętszemu Sercu Jezusa i oddał go pod opiekę Maryi Królowej Polski. Myśl nasza kieruje się dzisiaj ku tym wszystkim, którzy pod Radzyminem i w wielu innych miejscach tej historycznej bitwy oddali swoje życie, broniąc Ojczyzny i jej zagrożonej wolności. Myślimy o żołnierzach, oficerach. Myślimy o Wodzu, o wszystkich, którym zawdzięczamy to zwycięstwo po ludzku. Wspominamy, między innymi, bohaterskiego kapłana Ignacego Skorupkę, który zginął niedaleko stąd, pod Ossowem. Dusze wszystkich poległych polecamy miłosierdziu Bożemu”.
Kończąc homilię, bp Alojzy Orszulik podkreślił: „Na wszystkich nas spoczywa obowiązek pamięci o tych, którzy oddali życie, by pożoga komunizmu nie przeszła przez Europę i zniszczyła duchową kulturę chrześcijańską, zniszczyła Polskę. «Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki otaczał blaskiem potęgi i chwały, przed Twe ołtarze zanosim błaganie...»”.
W modlitwie powszechnej ks. prał. Skonieczny modlił się m.in. za wszystkich rolników, a bp Orszulik - o powołania zakonne i kapłańskie. Po Komunii św. Ksiądz Biskup pobłogosławił tradycyjnie przyniesione tego dnia przez wiernych do świątyni pierwociny kwiatów, ziół i zbóż - aby radowały oczy i przynosiły najobfitszy plon.
Następnie Ksiądz Proboszcz powiedział: „Trwają jeszcze uroczystości odpustowe, religijne i państwowe. Ja cieszę się, że w imieniu Biskupa Ordynariusza przewodniczy im pierwszy Biskup Łowicki, który obecnie często przeżywa kłopoty zdrowotne, ale w naszej katedrze zawsze dobrze się czuł, a my cieszymy się z jego obecności. Bóg zapłać za modlitwę także Księdzu Ekonomowi. Mamy nadzieję, że będzie on przewodniczył procesji eucharystycznej, która jest nieodłączną częścią naszych uroczystości odpustowych”.
Ks. prał. Skonieczny podziękował za przybycie także przedstawicielom władz. „To dobrze - powiedział - że w tym dniu gromadzimy się wspólnie, by dziękować tym, którzy życie oddali za Ojczyznę. Kształtujemy również postawę patriotyczną”. Ksiądz Proboszcz wyraził szczególną radość z obecności wiernych w strojach łowickich i wszystkich zaprosił na procesję, aby oddawać cześć Chrystusowi obecnemu w Eucharystii.
Po procesji Ksiądz Biskup udzielił zebranym błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem, a Ksiądz Proboszcz wezwał do wspólnej modlitwy dziękczynnej przez zaśpiewanie pieśni Boże, coś Polskę. Zaprosił także obecnych do wysłuchania koncertu organowego Wiktora Łyjaka, który na dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przygotował utwory o tematyce maryjnej.