Wbrew sondażom CBOS-u to nie Aleksander Kwaśniewski, Leszek Miller czy Lech Kaczyński cieszą się największym zaufaniem Polaków. Bez wątpienia w grudniu największym zaufaniem darzymy... św. Mikołaja! To on jest najbardziej popularną osobistością. I choć nie jest on politykiem, to niestety jego osoba wykorzystywana jest w celach politycznych.

Politycy od prawa do lewa uczestniczą we wszelkich akcjach " okołomikołajowych" z niebywałym zaangażowaniem, a ugrupowania polityczne, firmy państwowe i prywatne oraz różnorodne instytucje zabiegają o firmowanie swoim logo akcji mikołajowo-świątecznych. Na poczcie można kupić za symboliczną złotówkę pocztówkę do św. Mikołaja; w supermarketach wystawione są specjalne kosze, gdzie można ofiarować trwałą żywność lub zabawki; gazety, rozgłośnie radiowe i stacje telewizyjne wciąż podają numery kont, na które można wpłacać pieniądze na prezenty dla dzieci z domów dziecka. Można by wręcz powiedzieć, że - jak co roku o tej porze - świat oszalał na punkcie robienia prezentów i wymyślania, w jaki sposób wydobyć od ludzi jak najwięcej pieniędzy.

Doskonale w tej mikołajkowy szał wpisuje się nowy rząd, przedstawiając 17 ustaw okołobudżetowych do przyjętego 20 listopada projekt budżetu na 2002 r. Projekt skierowano do komisji sejmowych, które mają zakończyć prace nad projektami ustaw towarzyszących do 11 grudnia, a głosowania nad uchwaleniem tych projektów planowane są na posiedzeniu Sejmu, które ma się odbyć w dniach 17 i 18 grudnia. Być może zatem dostaniemy nieoczekiwany i na pewno zaskakujący prezent na święta? Wiadomo już, że przyjęte zostały zmiany w podatkach osobistych, które mają zwiększyć dochody budżetu o ponad 4 mld zł. Prawdopodobnie przyjęty zostanie projekt zmian w VAT i akcyzie. Na rozstrzygnięcie czeka wiele ustaw, które mają zminimalizować wypływ gotówki z państwowego budżetu. Na pocieszenie minister finansów Marek Belka zrezygnował z podniesienia podatku VAT na budownictwo.

Fenomen św. Mikołaja, biskupa Miry, polegał na tym, że czynił dobro. Legendy głoszą, że dzielił się tym, co sam posiadał i sam, nocą, po kryjomu obdarowywał dzieci, które potrzebowały pomocy. Niewątpliwie jednak był apostołem dobra i to właśnie dobro zanosił do ludzkich domów. Nikogo nie prosił o pieniądze, nikogo też nie namawiał do poparcia jego inicjatywy. Chciał, aby ludzie żyli dobrze. Prezenty, za które de facto samemu się płaci, nie cieszą, choćby były najwspanialsze. I we wszelkich inicjatywach to nie prezenty są najważniejsze, ale dobro, które dzięki nim rodzi się w człowieku.