"(...) w którym aniołowie przynieśli pasterzom wspaniałą wieść o narodzinach Jezusa w Betlejem: ´dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan´ (Łk 2,11)

(Jan Paweł II, List apostolski "Novo millennio ineunte")

Drodzy Przyjaciele! Kochani Czytelnicy!

Witam Was z sercem przepełnionym radością z faktu narodzin Miłości między nami, pragnę dziękować za Wasze dobre serce oraz za potęgę modlitwy. Bez Waszej troskliwej obecności, niemożliwy byłby rozwój i rozkwit młodej diecezji witebskiej.

Gdy wszyscy dzielą się dziś białym opłatkiem, składając sobie najlepsze życzenia świąteczne, pragnę podzielić się z Wami tą rzeczywistością, w której postawił mnie dobry Bóg...

Mijający rok 2001 był bardzo pracowity. Zakończyłem wizytację kanoniczną wszystkich parafii diecezji. Wizytacja objęła 80 wspólnot parafialnych oraz wiele miejsc związanych z naszą wiarą. Niezwykle ważnym i cennym doświadczeniem był dla mnie ten czas, kiedy mogłem osobiście przekonać się o żarliwej wierze moich diecezjan, kiedy ze wzruszeniem mogłem zaobserwować ich zaangażowanie i poczucie odpowiedzialności za kościół, kaplicę parafialną, za kapłana...

W miejscowości Ułła spytałem po Mszy św. starszą kobietę o jej rodzinę, o doświadczenie wiary: "Pamiętam 1937 r., gdy jako 12-letnia dziewczynka widziałam, jak z naszego kościoła zabierano skutego Księdza Proboszcza. On mnie chrzcił, udzielał Pierwszej Komunii św., u niego przystępowałam do spowiedzi św. Mama powiedziała potem, że musimy modlić się o jego powrót, a na razie żyć bez kapłana. Jak się później okazało, ten Kapłan nigdy już nie powrócił do naszej parafii. Słyszałam, że został zamordowany... Mijały lata, a my oraz inne rodziny przychodziliśmy w nocy do kościoła, aby odmawiać Różaniec, litanie, pacierze, Drogę Krzyżową, Nieszpory... Gdy nie można było iść do kościoła, modliliśmy się potajemnie w domach... Gdy założyłam swoją rodzinę, uczyłam dzieci pacierza, prawd wiary i modliłam się o kapłana, ale nie miałam nadziei, że kiedyś doczekam takiej chwili, że nie tylko będziemy mieć swojego proboszcza, ale że Ksiądz Biskup przyjedzie do naszej świątyni i tylu kapłanów będzie sprawować Mszę św... Mam już 76 lat, a dziś ja i moja prawnuczka przystąpiłyśmy do sakramentu bierzmowania - po tylu latach... To prawdziwy cud Boga!" .

Niech ten obraz pokaże Wam cuda Bożej Miłości, która przychodzi, by narodzić się w Ludzie Bożym mojej diecezji, w sercach coraz to nowych ludzi, w ich rodzinach i miejscach pracy.

Na przełomie czerwca i lipca przybyli do diecezji witebskiej nowi kapłani z Polski, m.in. ks. prał. Andrzej Szewciw, który został mianowany rektorem wspólnoty kleryków naszej diecezji i dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego oraz ks. kan. Piotr Siołkowski, który objął funkcję kanclerza Kurii Diecezjalnej i wikariusza generalnego ds. małżeńskich. Niewątpliwie ich obecność przyczyni się do jeszcze lepszego funkcjonowania diecezji.

Dzięki Waszej pomocy udało się kupić kilka budynków, które są adaptowane dla celów sakralnych. Kupujemy miejsca pod budowę świątyń i kaplic, odnawiane są zniszczone i zdewastowane kościoły. W samym Witebsku są już cztery nowe parafie, które mają swoich duszpasterzy ( pw. Jezusa Miłosiernego, Matki Bożej Saletyńskiej, św. Barbary i św. Antoniego). Gdy powstawała diecezja, na jej terenie było zaledwie 33 kapłanów, obecnie jest ich 70, kilku diakonów i braci zakonnych, ponad 60 sióstr z wielu zgromadzeń. To na nich spoczywa odpowiedzialność za duszpasterstwo na często bardzo rozległych i trudnych obszarach. Stają się tam niejednokrotnie pionierami modlitwy, nabożeństw, wyjaśniania nauki Kościoła i organizowania dzieł miłosierdzia.

Cieszy mnie istnienie Międzydiecezjalnego Seminarium Duchownego w Pińsku, gdzie 12 września br. rozpoczęli formację nasi klerycy. W diecezji jest ich razem 40, studiują w różnych seminariach duchownych. Wszystko to, Kochani Przyjaciele, istnieje dzięki Waszej modlitwie. Dziękuję za pamięć i wierne towarzyszenie mi w posłudze. Chcę też uczulić tych z Państwa, którzy przekazują ofiary pieniężne w listach: ta pomoc nie dociera do mnie... Najlepszym sposobem jest wpłata na konto.

Życzę, aby radosny fakt Bożego Narodzenia napełnił Wasze serca nieugiętą pewnością, iż jesteście miłowani. Niech ta pewność uzdalnia Was do świadczenia wobec wszystkich, że "Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał..." (J 3, 16). Pragnę przesłać szczególne pozdrowienie i wyrazy duchowej łączności z wszystkimi chorymi, samotnymi, pokrzywdzonymi przez życie. Wszystkich ogarniam modlitwą i proszę, abyście swoje cierpienie zechcieli ofiarować za Kościół białoruski, abyśmy w swym codziennym życiu byli mocni Chrystusową Miłością.

Na dalszą współpracę dla dobra Kościoła i wiernych przyzywam wstawiennictwa św. Jozafata Kuncewicza - patrona naszej diecezji. Na trud codziennego świadectwa o cudzie Bożego Narodzenia, z serca Wam błogosławię.