Ewa Rokoszewska propagatorka intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w Polsce

Ks. Krzysztof Sudoł: - Przeżywana w dzisiejszą niedzielę uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata staje się okazją, żeby na nowo pochylić się nad tematem intronizacji, którego jest Pani gorącą propagatorką w diecezji sandomierskiej. Proszę o przybliżenie Czytelnikom „Niedzieli” głównych zamierzeń tego wielkiego dzieła.

Ewa Rokoszewska: - Idea intronizacji, mocno biblijna, wyrasta z objawień sługi Bożej Rozalii Celakówny, do której Pan Jezus powiedział: „Chcę niepodzielnie panować w sercach ludzkich, stąd proś o przyspieszenie mego panowania w duszach przez Intronizację…”, „Jeżeli chcecie ratować świat, trzeba przeprowadzić Intronizację Najświętszego Serca Jezusowego we wszystkich państwach i narodach na całym świecie”. Z tych wypowiedzi jasno wynika zamiar Boży i droga do wypełnienia Bożego planu.

- Ostatnie ważne tarnobrzeskie wydarzenie - wielka adoracja stanowi część przygotowań do dzieła intronizacji. Czy Pani zdaniem można mówić już o pewnych krokach naprzód w tym dziele? Proszę powiedzieć o już istniejących na terenie diecezji Wspólnotach dla Intronizacji.

- Czuwanie to element Wielkiej Całodobowej Nowenny Adoracyjnej trwającej od święta Podwyższenia Krzyża Świętego (14 września) do Chrystusa Króla (26 listopada), podejmowanej przez Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z całej Polski. W tym okresie Wspólnota wraz z całą parafią w kolejno wyznaczonych miastach czuwa przez jedną dobę i modli się w intencjach ustalonych przez Krakowską Wspólnotę dla Intronizacji. Tarnobrzeg od trzech lat włącza się w tę modlitwę i w każdym kolejnym roku inna parafia podejmuje obowiązek gospodarza i organizatora czuwania, a w modlitwie uczestniczą wspólnoty, grupy modlitewne i wiele osób z całego miasta. Jest to jedna z licznych inicjatyw organizowania modlitwy adoracyjnej.
W którym miejscu tego dzieła jesteśmy, widzi tylko Bóg. On widzi stan ludzkich dusz i nasze starania w tej sprawie. Z całą pewnością nasycenie naszymi wspólnotami w diecezji sandomierskiej jest małe, to dopiero początek drogi. Miejscowości, gdzie istnieją i modlą się wspólnoty, rozpowszechniając przesłanie Rozalii, to: Sandomierz, Tarnobrzeg, Godziszów, Janów Lubelski, Raniżów, Koniemłoty, Nisko, Stalowa Wola. Są też starania w kolejnych parafiach, aby takie wspólnoty założyć.

- Kto może je tworzyć?

- Każdy, kto pragnie przyczynić się do rozszerzania się na świecie królestwa Jezusa, aby On, Król Miłości, Prawdy, Sprawiedliwości i Pokoju, zaproszony został do naszych serc, rodzin, by przemieniał nasze życie, również społeczne. Zaproszony jest każdy, kto pragnie doświadczyć tego, że adoracja, przebywanie z Jezusem Eucharystycznym, gdzie Jego miłość przenika, przemienia i rozpala serca, jest wielkim skarbem, z jakiego można i trzeba korzystać.

- Jak zakładać Wspólnoty?

- Tworzenie ich trzeba zacząć właśnie od osobistej modlitwy w tej intencji. Bardzo owocne jest uczestnictwo w rekolekcjach poświęconych dziełu Intronizacji, organizowanych dość regularnie w naszej diecezji. Później należy uzgodnić z księdzem proboszczem termin cotygodniowej adoracji przed Najświętszym Sakramentem, sporządzić listę osób i wraz ze zgodą proboszcza na działanie w parafii wspólnoty przesłać ją pod adresem Krakowskiej Wspólnoty dla Intronizacji.

- Jakie zadania członkowie Wspólnot mają wypełniać w swoim codziennym życiu?

- Osoby te starają się żyć w stanie łaski uświęcającej, często korzystają z sakramentów świętych. Żyją modlitwą, raz w tygodniu podejmują wspólną modlitwę przed Najświętszym Sakramentem w duchu uwielbienia, przeproszenia, dziękczynienia i wynagradzania Bożemu Sercu za grzechy swoje, rodziny, parafii i narodu. Członkowie Wspólnot uznają Jezusa swoim Królem i dokonują osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Swoim życiem świadczą o przynależności do Chrystusa i są apostołami dzieła Intronizacji w swoim środowisku. To Jezus działa i prowadzi dzieło Intronizacji, a ludzie, będąc narzędziami w Jego ręku, zapaleni Jego Miłością, pobudzeni pragnieniem życia w świecie, gdzie nie ma kłamstwa, nienawiści i niesprawiedliwości, wsłuchując się w Boże natchnienia, pragną wypełniać Jego wolę.

- Jak wygląda współpraca Wspólnot na przestrzeni całego roku?

- Inicjatywa większości działań wypływa od Krakowskiej Wspólnoty dla Intronizacji, pierwszej takiej Wspólnoty założonej ponad 10 lat temu. Są to już tradycyjne, całonocne czuwania modlitewne Wspólnot z całej Polski na Jasnej Górze. Organizowane są również wspólnie przeżywane uroczystości Intronizacji w parafiach, gdzie dokonywany jest ten akt w wymiarze osobistym, rodzinnym i społecznym; zamknięte rekolekcje formacyjne; sympozja. Co roku podejmowana jest 9-tygodniowa nowenna adoracyjna przed świętem Chrystusa Króla, wspomniana wcześniej.