Uroczyste Msze św. w intencji sióstr i braci oraz księży zakonnych i wszystkich osób konsekrowanych pracujących w naszej diecezji odprawione zostały 2 lutego. W gorzowskiej katedrze uroczystościom przewodniczył bp Paweł Socha, w zielonogórskiej konkatedrze modlił się bp Adam Dyczkowski.
Obaj księża biskupi w swoich homiliach wyrazili wdzięczność osobom, które postanowiły poświęcić życie służbie Bogu i bliźniemu. Bp Paweł Socha podkreślił, jak bardzo Jan Paweł II cenił rolę i zadania osób, które przez śluby święte oddają się bez reszty Bogu, by dawać świadectwo, że na ziemi można już jakby przeżywać to, co będzie w wieczności, czyli oblubieńczą i wyłączną więź z Bogiem. Bp Adam Dyczkowski nawiązał do wypowiedzi Chrystusa: - Słowa „Ja jestem światłością świata” (J 8, 12) porywają miliony dziewcząt i chłopców, którzy idą za tą Światłością.
Bp Socha, dziękując obecnym siostrom i zakonnikom, mówił o wadze takiego życia, sensie i charakterze działalności osób konsekrowanych, ich pomocy na naszych ziemiach po wojnie, posłudze w Caritas, w katechezie i innych dziełach. Podkreślał, iż ludzie konsekrowani mają wewnętrzną wolność i gotowość wyboru Chrystusa oraz składają ofiarę ze swojego życia, bo droga życia zakonnego nie jest łatwa, jak myśli wielu współczesnych nieznających tego wyjątkowego powołania. - Stan zakonny jest sposobem życia, który za przykładem i nauką Jezusa Chrystusa zmierza do wzrostu miłości oraz doprowadzenia jej do stopnia doskonałego - mówił Biskup Paweł. Dodał, iż takich ludzi potrzebuje świat, że na najważniejszej drodze prowadzącej do domu Ojca, drodze do wieczności, znakami są święci i osoby konsekrowane. Są znakami czystości, ubóstwa, posłuszeństwa, wierności, odwagi, wiary, nadziei i miłości. Zatem każdy, kto chce być znakiem, musi się liczyć z ofiarą, musi też dzielić los Maryi. I właśnie przez składanie trzech ślubów osoby konsekrowane są takimi znakami dla świata. Tu Ksiądz Biskup powołał się na słowa ks. Twardowskiego, który w wierszu „Daj nam ubóstwo” bardzo poetycko, a jednocześnie prosto i głęboko mówi, że rezygnacja z dóbr doczesnych to nie wyrzeczenie, ale radość z tego, że można mieć tak niewiele; czystość - to nie asceza, tylko miłość; a posłuszeństwo - to nie przymus, tylko fundament zbawienia. Wyrzekając się i rezygnując, wydawałoby się, ze wszystkiego, otrzymuje się to, co potrzeba od Boga, i zyskuje się inną perspektywę. Podkreślił ważny wymiar oblubieńczy celibatu - oddanie się całkowite Chrystusowi. Wymaga to dojrzałości duchowej i ustawicznej z Nim więzi.
- Każdą z was, każdego z was, Bóg powołał osobiście. I każdego powołał w inny sposób - zwrócił się bp Dyczkowski do osób konsekrowanych, przywołując historie kobiet, które zdecydowały się na wstąpienie do zakonu, chociaż ani one same, ani ich najbliżsi nigdy nie brali tego pod uwagę. Taka była choćby droga s. Anny Bałchan ze Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej, założycielki stowarzyszenia na rzecz pomocy dziewczętom i kobietom, które chcą porzucić prostytucję i rozpocząć normalne życie, oraz tym, które mogą być prostytucją zagrożone.
Biskup Adam podkreślił też ogromne znaczenie zakonów dla rozwoju cywilizacji i kultury. - Zakony uratowały starożytny dorobek kultury i wiedzy. To mnisi zakonni całe życie przepisywali arcydzieła myśli ludzkiej. To zakony tworzyły szkolnictwo, zakładały uniwersytety, wznosiły wspaniałe budowle, zakładały biblioteki. Podczas potopu szwedzkiego wydano nawet specjalny rozkaz wywożenia książek z polskich bibliotek, bo szwedzkie zostały spalone przez protestantów. Zakony tworzyły muzykę, literaturę - mówił.
Biskup Paweł odniósł się również do święta i roku duszpasterskiego. Nawiązał do obrzędu palenia świec i zwrócił uwagę na jego dwa podstawowe znaczenia: przypomnienie chrztu, czyli światła, które otrzymujemy od Chrystusa przez chrzest, oraz podążanie za Chrystusem - Światłością, bycie więc Jego uczniami, co wiąże się z udziałem w Jego męce i śmierci. - To właśnie realizują kapłani i osoby konsekrowane - powiedział.
Bp Dyczkowski mówił o znaczeniu zakonów w tworzeniu szpitali i placówek wspomagających ludzi chorych, ubogich i potrzebujących pomocy. - Dziś te funkcje w dużym stopniu przejęło państwo, więc dzięki temu możecie lepiej poświęcić się Bogu - mówił. - Są tacy, którzy powiedzą, że wasza praca jest bezproduktywna, ale to ona jest odtrutką na zło tego świata - podkreślił Biskup Adam. - Żadna z was nie będzie bezrobotna, jesteście potrzebne światu - powiedział do zgromadzonych sióstr.
W trakcie Mszy św. odnowiono przyrzeczenia. Przy tej okazji bp Paweł Socha przypomniał swoje śluby wieczyste złożone 50 lat temu.
W diecezji zielonogórsko-gorzowskiej działa 29 męskich i żeńskich Instytutów Życia Konsekrowanego oraz Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Uroczyste przeżywanie Dnia Życia Konsekrowanego ma na celu dziękczynienie za ten dar, który ubogaca całą wspólnotę chrześcijańską. Oprócz tego dzień ten ma się przyczynić do lepszego poznania życia konsekrowanego i szacunku dla niego ze strony ludu Bożego. Dla osób konsekrowanych jest również okazją do jeszcze głębszego odkrycia ich niezastąpionej misji w Kościele i w świecie.